KING R&B

The King R & B Box Set (4 cd's). King Records. Prijs ƒ 139,50

“Je kunt honderd procent van mening verschillen met me. Maar het is mijn geld en niet dat van jou, dus je moet doen wat ik zeg”, zei Syd Nathan, een van de legendes uit de Amerikaanse muziekindustrie, altijd tegen zijn artiesten. Anders dan bijvoorbeeld Ahmet Ertegun, de grondlegger van het beroemde Atlantic label, was Nathan niet uit liefde de muziek ingegaan. “We doen ons werk alsof we in de doodskistenbranche zitten, of in welke branche dan ook”, zei hij eens. Nathan gebruikte alle middelen om zijn produkten tot successen te maken. Zijn artiesten behandelde hij als vee en zij klaagden dan ook vaak over wanbetaling en wurgcontracten. In 1959 werd hij veroordeeld wegens omkoping van radio-dj's, maar dat heeft zijn de labels en muziekuitgeverijen niet genekt: tot zijn dood in 1968 bleef hij actief.

Dat een puur commerciële houding prachtige resultaten kan opleveren, bewijst The King R & B Box Set met vier cd's met in totaal 85 rhythm & blues-nummers van Nathans label King. Zonder er veel van te weten zag King in 1944 wel geld in de race music, zoals de zwarte muziek toen nog bekend stond. Hij contracteerde rhythm & blues muzikanten als Bull Moose Jackson en Todd Rhodes, die meestal hun eerste ervaring hadden opgedaan in big bands maar in de jaren veertig waren overgeschakeld op handzamere, kleine orkesten.

King volgde de zwarte muziek op de voet: in de jaren '50 bracht hij het werk van zanggroepen als The '5' Royals en The Platters uit en weer later contracteerde hij nu legendarische musici als Little Willie John, Johnny Guitar Watson en James Brown.

Wat King anders maakte was dat de produktie niet zo rammelend was als die van andere onafhankelijke labels als Excello. Nathan eiste goed gemaakte platen en hield daarom de gehele produktie en distributie in eigen hand. Maar hij wist de gladheid die de produkten van grote platenmaatschappijen kenmerkten te vermijden.

Het enige minpunt van de King-box is dat de vierde en laatste cd grotendeels volstaat met persconferenties van Syd Nathan. Ze zijn aardig voor geschiedkundigen, maar het aanhoren niet meer dan één keer waard.

    • Bernard Hulsman