Gustav Mahler

The Kaplan Mahler Edition (Conifer Classics, 75605 51278-2)

Concertgebouworkest o.l.v. Riccardo Chailly: Eerste Symfonie van Mahler (Decca, 448 813-2) Sjostakowitsj The Dance Album. The Philadelphia Orchestra o.l.v. Chailly (Decca, 452 597-2) Riccardo Chailly: een muzikaal zelfportret (Decca, 455 052-2)

The Kaplan Mahler Edition is eerder een pretpakket dan een dubbel-cd: een uitvoering van Mahlers Tweede symfonie (met de amateur, maar toevallig erg rijke bezitter van het manuscript van deze symfonie, Gilbert Kaplan, als dirigent) en van het Adagietto uit zijn Vijfde, en een opname van de pianorollen (twee liederen en delen uit de vierde en vijfde symfonie) die door Mahler zelf in 1905 werden ingespeeld, gesproken herinneringen van mensen die Mahler gekend hebben en met hem hebben gewerkt, een zakpartituur van de Tweede symfonie, een uitgebreid informatieboekje en, als klap op de vuurpijl, een verzameling van 151 foto's, schilderijen en karikaturen die met behulp van een cd-rom speler op de computer te bekijken zijn - terwijl op de achtergrond het Adagietto klinkt.

Die foto's zijn het minst spectaculaire deel van deze Mahler Editie. Wat interactief heet, is in feite niet veel meer dan bladeren in een prentenboek, waarbij geen bladzijden worden omgeslagen, maar op een muis wordt geklikt. Maar de foto's zijn op het beeldscherm lang niet zo scherp als in het boek waaruit ze afkomstig zijn (The Mahler Album), en het Adagietto klinkt op de meeste cd-speler nog steeds aanzienlijk beter dan via primitieve computerspeakers.

Het aardigste, althans voor wie een beetje noten kan lezen, is daarom de bijgeleverde partituur en het verklarende boekwerkje. De delen van de symfonie zijn verdeeld in een groot aantal tracks, waarbij steeds wordt verwezen naar de betreffende passage van de partituur, die uitgebreid wordt toegelicht. Gewoon luisteren kan ook, want Kaplan mag dan een amateur-dirigent zijn, de uitvoering (door The London Symphony Orchestra) is de moeite waard - maar dat wisten we al, want die is al eens eerder op cd verschenen (net als de pianorollen en de gesproken herinneringen).

Nog meer Mahler, door een Mahler-orkest bij uitstek: het Concertgebouworkest onder leiding van Riccardo Chailly, die het in dit repertoire niet gemakkelijk heeft doordat hij knokt tegen een lange, hardnekkige traditie. Zijn uitvoering van de Eerste symfonie tijdens het Mahler Feest vorig jaar, werd echter alom geprezen. Chailly wist zijn analytische benadering goed te combineren met de grote gebaren die de componist voorschrijft, al ligt het tempo soms wat aan de hoge kant.

Platenmaatschappij Decca biedt de cd deze maand goedkoper aan en laat de verschijning ervan samenvallen met The Dance Album, met wat vlottere werkjes van Sjostakowitsj (door The Philadelphia Orchestra) en een dubbel-cd met 'een muzikaal zelfportret', een compilatie van eerdere cd's en een interview met de maestro. Niet schrikken van de Mahler-cd. Die begint namelijk met de schitterende orkestratie die Theo Verbey maakte van Pianosonate op. 1 van Alban Berg.