ERIC DOLPHY

Eric Dolphy: The complete Prestige Recordings, 9-cd box (Prestige 9PRCD-4418-2). Distr. XYZ.

Rietblazer Eric Dolphy (1928-1964) speelde in '49 voor het eerst op een plaat, maakte naam in het Californische kwintet van slagwerker Chico Hamilton maar explodeerde pas toen hij zich begin '60 in NYC vestigde. Zijn debuut lp Outward Bound sloeg in als een bom en daarna wist alle nieuwlichters hem te vinden, van Charles Mingus en John Coltrane tot onze eigen Misha Mengelberg met wie hij zijn laatste lp maakte.

Op Eric Dolphy, the complete Prestige Recordings horen we Dolphy met de musici die hij in 1960-'61 ontmoette in de studio's van de firma Prestige of in jazzclubs in New York en Kopenhagen. Met als output gemiddeld elke maand een nieuwe lp, zij het niet altijd op eigen naam.

Hier staan ze voor het eerst chronologisch op een rij, 89 stukken met een totale speelduur van ruim elf uur. Men hoort Dolphy op dwarsfluit, altsax, besklarinet en gelukkig vooral basklarinet, het instrument dat door hem op de 'jazzkaart' kwam. Soms kilometers vooruit op zijn medemusici, de Deense bassist Erik Moseholm bijvoorbeeld of het suffe Latin Jazz Quartet. Soms dienstbaar of zelfs vrijwel onhoorbaar, zoals in de big band stukken op naam van saxofonist Eddie 'Lockjaw' Davis. Maar meestal fel stralend als de eerste onder zijn gelijken onder wie trompettist Booker Little, bassist Ron Carter en de drummers Roy Haynes en Ed Blackwell. Het geluid op deze uitgave is zo goed dat je het vleugje toegevoegde galm voor lief neemt, het bijgevoegde tekstboek zo informatief, mooi geïllustreerd en leesbaar dat de onhandige doos in hetzelfde 13x28 cm-formaat nauwelijks stoort. 'When music is over, it's gone in the air' zegt Dolphy op Last Date, de lp met Misha Mengelberg. Via deze box kan men een flink eind meevliegen.