Opgepompte 'Hallen-König' verslaat Sampras in memorabele tennispartij; Becker waant zich bokser in Hannover

HANNOVER, 22 NOV. In het duister wachtte Boris Becker op het sein dat hij samen met Pete Sampras de arena van het wereldkampioenschap tennis mocht betreden.

De spotlichten zochten de Lokal-matador op, het orkest zwol aan, tien lijfwachten maakten de weg vrij. Zodra de vijftienduizend toeschouwers hun held in het oog kregen, explodeerde de Messehalle in Hannover bijna van vreugde. In trance daalde de publiekslieveling de veertig treden van de showtrap af. “Ik wilde boksbewegingen maken”, zei Becker naderhand. “Zo opgepompt heb ik nog nooit een tennisbaan betreden. Ik kreeg overal kippenvel en stond op het punt om op te stijgen en weg te vliegen naar het nirwana.”

Na de onvergetelijke opkomst volgde een even memorabele partij. Het groepsduel tussen de Amerikaanse nummer één en de regerende wereldkampioen was een finale waardig. Na twee uur en negen minuten zinderend tennis klapten de Duitse toeschouwers de handen stuk. Met een 7-6, 7-6 overwinning kwalificeerde Becker zich voor de halve finales van morgen. De kans bestaat dat de Duitser zondag in de eindstrijd Sampras weer ontmoet. De Amerikaan kan zich vandaag nog bij de beste vier scharen als hij het laatste groepsduel met Jevgeni Kafelnikov wint. De Rus is door een zege tegen invaller Thomas Enqvist (6-3 en 7-6) ook nog in de strijd.

Becker deed zijn faam als Hallen-König gisteren eer aan. Met wilskrachtig tennis redde de indoorspecialist zich tegen Sampras steeds uit de problemen. Met aces van 200 kilometer en prachtig spel van achteruit poetste hij in de eerste set zes breek- en setpunten weg. “Dit niveau heb ik misschien nog nooit gehaald”, zei Becker na afloop van de partij. “Ik wist niet dat ik in staat was Sampras vanaf de baseline partij te bieden. Pete is onbetwist de beste tennisser van de wereld.”

De eerste set eindigde met een dramatische tie-break. Tweemaal kon Sampras de set met één klap beslissen, driemaal kreeg Becker een setpunt. Op 11-10 sloeg Sampras de bal uiteindelijk in het net. Ook in de tweede set had de Amerikaan kansen. Op 5-4 mocht hij voor de set serveren, maar door twee dubbele fouten gaf hij Becker de kans terug te vechten. In de tweede tie-break van de partij maakte de Duitser wederom de minste fouten: 7-4.

Sampras zat er na afloop beteuterd bij. “Wat ik Becker morgen voor zijn verjaardag geef? Niks. Boris heeft zijn cadeautje vandaag al gehad. De overwinning glipte mij door de vingers, ik heb mijn kansen gemist. Dit is voor mij een moeilijk te verteren nederlaag.”

Dat hij een uitwedstrijd had moeten spelen, daarover wilde de Amerikaan zich niet beklagen. “Boris is in Duitsland moeilijk te verslaan, dat weet je. Het publiek was erg luidruchtig, maar niet onsportief.” De chauvinistische aanmoedigingen hadden Becker niet onberoerd gelaten. “De emoties gierden door mijn keel”, sprak de winnaar. “Ik raakte in het begin zo opgefokt door het geschreeuw, dat ik overmoedig werd. Soms nam ik idiote risico's.”

Toernooi-directeur Ion Tiriac begroette de zege met gejuich. Het wereldkampioenschap in Hannover draait om Becker, de Duitse volksheld. De Oostenrijker Thomas Muster verweet de ATP, de organiserende spelersbond, het toernooi in Hannover met zijn snelle ondergrond op maat te hebben gemaakt voor Becker. “Dit is geen tennis meer. Waarom maken we er geen kampioenschap serveren van?”

Lange tijd spande het erom of Becker in Hannover wel van de partij zou zijn. Op Wimbledon scheurde hij in juni een pees in zijn rechterpols. Tien weken stond hij buiten spel. Bij zijn rentree in Boekarest, in september, gaf hij in de eerste ronde op. Een maand later maakte hij in Wenen wel een geslaagde rentree. In de finale bleef hij met overtuigend spel Jan Siemerink de baas. Nog indrukwekkender was zijn toernooizege in Stuttgart, drie weken geleden. Na zeges op onder meer Enqvist en Chang won hij in de finale in een Fünf-Satz-Krimi van Sampras.

Al verkeert Becker op dit moment in de vorm van zijn leven, de vandaag 29 jaar geworden tennisser beseft dat hij in de herfst van zijn carrière is beland. Na twaalf jaar proftennis, 48 titels en ruim 21 miljoen dollar prijzengeld, denkt Becker na over zijn volgend leven. Wordt hij president van zijn favoriete voetbalclub Bayern München, of minister van sportzaken? Of gewoon autoverkoper in een van zijn eigen Mercedes-filialen in Mecklenburg-Vorpommeren?

Eén ding is zeker. Beckers eerste toekomstproject bestaat uit het zoeken van zijn eigen opvolger. Met Mercedes Benz sloot hij daarvoor (à twee miljoen mark per jaar) een tienjarige overeenkomst. Hij heeft zich verplicht vier Duitse jeugspelers in München te zullen opleiden.

Voorlopig gaat Becker gewoon door met topsport. “Ik zal in mijn leven nergens meer zo goed in zijn als in tennis”, beseft hij. Zolang hij nog op het hoogste niveau meekan, blijft hij daarom trouw aan het nomandenbestaan van de proftennisser. Maar zodra zijn tweejarige zoon Noah Gabriel naar school moet, kiest hij “beslist” voor een bestaan met meer regelmaat.

Het wordt in ieder geval een onverwachts afscheid, belooft Becker. Hij zal niet, zoals Stefan Edberg vorig jaar deed, zijn afscheid een jaar van tevoren aankondigen. “Iedere week een feestje met afscheidstoespraken zou me op de zenuwen werken.”