Idolen

T/m 1 dec. Stichting Kunst Ruimte Kampen, Engelenbergplantsoen 5a, Kampen. Do t/m zo 13.30 tot 17.30

De Nederlandse kunstwereld is onlangs verrijkt met een locatie op de Sophienstrasse 18 in Berlijn. Stichting Kunst Ruimte Kampen, het kunstenaarsinitiatief dat daar het bewind voert, heeft zelf ook een nieuw onderkomen gevonden in een monumentaal pand, een voormalig schoolgebouw in Kampen. De stichting is op grond van haar in het verleden gevoerde beleid en vooral voor haar plannen om tot 'een internationale uitstraling' te komen, beloond met een subsidie, naast de al bestaande subsidie van stad en provincie, van de Mondriaan Stichting. En dat zet zoden aan de dijk.

Na een tentoonstelling met fotowerken van Lidwien van de Ven opent half december in de Berlijnse dependance de tentoonstelling New Age Dada - een groep van wisselende, deels jonge Arnhemse kunstenaars, voor de gelegenheid uitgebreid met Berlijnse collega's.

In Kampen is nu de tentoonstelling Idolen te zien. Installaties, video's, films, sculpturen en schilderijen van ruim twintig (oud-) leerlingen van het Sandberginstituut Amsterdam en de Rietveld Academie zijn samengebracht door kunstenaar Harry Heyink.

Het kunstwerk waar de meeste sterren in schitteren is gemaakt door Tanja Bartnitzki. Het bestaat uit een platenspeler die omgedraaid hoog aan de wand is bevestigd. Met een snelheid van 33 toeren per minuut draait daar de plaat Wereldsterren zwijgzaam haar rondjes. De grammofoon zet een collectie aan draadjes hangende ansichtkaarten in beweging. Als in een draaimolen zien we Joseph Beuys achter Malcolm X, of Janis Joplin achter Doctor Spock aanzitten. De sterren blijven onaantastbaar en raken net niet met hun touwtjes in elkaar verstrikt.

Het voormalige natuurkundelokaal zit op slot. Wie op een daarvoor bestemde stoel voor het raam gaat staan waant zich de bovenmeester die de klas inspecteert. Door de ruit in de deur is een installatie te zien van Elias Tieleman die bestaat uit een combinatie van een ziekenzaal en de Hilton-hotelkamer waar John Lennon en Yoko Ono ooit een deel van hun wittebroodsweken verbleven.

Opvallend is de 'no more hero's'-achtige houding van de exposanten. Geen van hen heeft een liefdevol altaar gemaakt voor zijn of haar (voormalige) idool.

Of de kunstenaars verwijzen naar zichzelf als idool of naar de kijker, zoals een mal gebreid soort theemutsje op wieltjes van Teijo Karhu dat aangedreven door een motortje driftig over de vloer spastische bewegingen maakt. De titel van dit handwerkje luidt 'lopende berg'. Het roept om de haverklap 'I would like to be like you'.

    • Mark Peeters