Onderwijs

Het artikel van J.H. van der Waals 'Egalitair onderwijsbestel frustreert opzet topscholen' (NRC HANDELSBLAD, 13 november) getuigt van een heerlijke trivialiteit.

Men selecteert de beste studenten en geleerden, zet deze bij elkaar, geeft deze groep alle middelen en vervolgens heeft men een topinstituut met natuurlijke topresultaten. De vergelijking met de sport verdient geen schoonheidsprijs, zeker niet waarbij het achteraf gezien ging om een succesformule. Maar laten we naar een andere sport kijken, bijvoorbeeld het wielrennen. Italië is de laatste jaren zeer dominant in deze tak van sport. Niet omdat ze alles investeren in toprenners, maar wel omdat er structureel aandacht wordt gegeven aan de opleiding van een brede basis.

Uit deze basis komt het talent vanzelf bovendrijven. Gaat men nu alle middelen verbruiken aan de toppers, dan is er een korte periode van suprematie, maar daarna komt een diep dal.

In het laatste stukje van het artikel wordt het ook door Van der Waals opgemerkt. “Het incidenteel premiëren van lokale (tijdelijke!) toppers leidt niet tot een permanente, structurele verbetering.” Waarom dan deze toppers bij elkaar zetten en helpen met extra middelen? Toppers die redden zich wel en krijgen vaak al extra middelen. Wil men op langere termijn toppers creëren zal men in de basisopleiding moeten investeren. Een goed egalitair onderwijsbestel is hiervoor een goed systeem.

    • Harm-Jan Weevers