Een nieuwe geur van Guerlain; Kunst in een flesje

'Wat blijft er van een vrouw over in het donker, zonder haar jurk, haar make-up, haar kapsel, haar sierraden en haar betoverende blik?” Jean-Paul Guerlain, nazaat van de grondlegger van het uit begin vorige eeuw daterende befaamde parfumhuis, weet het antwoord: “De charme van haar stem en haar parfum.”

Minimale prijzen: parfum, een flacon van 10 ml ƒ 159,-; Eau de Toilette een flacon van 50 ml ƒ 95,-.

In onze tijd komen geuren uit fabrieken en gaat er geen week voorbij of er komt een nieuwe geurlijn bij. Meestal gaat het om een marktgericht hoogstandje waarbij een in een chemische fabriek samengesteld geurtje de naam krijgt van een beroemdheid of een modehuis met uitstraling. Vaak zijn ze na een jaar of twee weer uit de schappen verdwenen. Grote Franse merken als Rochas, Patou en Guerlain weten echter trouw te blijven aan zichzelf, trouw aan de traditie van de kunst van het parfumeren.

Het oudste parfum van Guerlain dat nog steeds te koop is, Jicky, dateert van meer dan honderd jaar geleden. Toch is Guerlain in ons land pas in 1989 'doorgebroken' met de introductie van Samsara. Een reclamecampagne van een miljoen gulden leidde toen binnen twee jaar tot een omzetverdubbeling. Om hoeveel het gaat behoort tot de geheimen van Guerlain. Zoals Guerlain ook waakt over de receptuur van de Guerlinade, het basisbestanddeel dat zijn parfums dat karakteristieke, raadselachtige geeft. Het wordt gekoesterd als het geheime familierecept van een Italiaanse ijssalon.

Voor het eerst sinds Samsara in 1989 komt Guerlain nu weer met een nieuw parfum, waarvan de naam doet denken aan het ouderwetse zeer oosterse, poederachtige Parfum des Champs-Elysées uit 1912. De eigentijdse geur heet Champs-Elysées en wordt geïntroduceerd met een elegante campagne waarin fuchsia-roze en goud de aandacht vragen. En terwijl de helft van jong Nederland met een beugel rondloopt om tenminste de tanden op een recht rijtje te krijgen, werft Guerlain voor de nieuwe geurlijn met een model aan wie de beugel voorbij is gegaan. De Franse actrice Sophie Marceau, een naturelle schoonheid van dertig, moet ons voor Champs-Elysées veroveren. Een verademing in een tijd waarin om veel geld te kunnen verdienen alles op elkaar moet lijken.

Temidden van het enorme aanbod aan nieuwe geuren die meer te maken hebben met beursnoteringen dan met genot, is Champs-Elysées van een ander niveau. Zoveel nuances te laten ruiken in een parfum, bloemig en niet zwaar, dat is kunst. Daarmee houdt het niet op, de oude naam moest in een nieuw flesje. Monumentaal is het ontwerp van beeldhouwer Robert Granai. Daar wil een mens zich wel mee laten sprayen, zoals dat in winkels die geen speciaal-zaak zijn wordt genoemd.

Champs-Elysées heet gecreëerd te zijn voor vrije vrouwen die hun eigen leven regisseren, improviseren en zich slechts laten leiden door hun gevoel. Dat laatste moet wel een extra aanbeveling zijn.

    • Anita van Ommeren