Documentaire-genres

WEL

Tot het documentaire-genre worden gerekend:

Aan de eigen omgeving ontleende, voor een breder publiek interessante home movies (Dagboek van een filmer);

Meer diepgravende, van persoonlijke betrokkenheid getuigende televisiereportages (de VPRO-buitenlandrubriek Diogenes markeert ongeveer de grens);

De werkelijkheid betrappende vormen van direct cinema, voor zover die stijl als uitdrukking van de filmische opvattingen van de maker kan worden beschouwd (Frederick Wisemans Near Death);

Films waarin de personages (elementen van) hun eigen leven naspelen (Hoe ik mijn moeder vermoordde);

Compilatie- of archieffilms met een duidelijke visie en filmische essays (Anne Frank Remembered);

Informatieve televisieprogramma's die vooral achtergronden willen belichten (Shake, Rattle and Roll);

Van een grote actuele politieke relevantie getuigende cinematografische pamfletten (Bericht uit Biafra);

Films over muziek, waarin een concert aanleiding vormt tot bespiegelingen over het creatieve proces of de maatschappelijke betekenis (Woodstock).

NIET

Niet tot het documentaire-genre worden gerekend:

Voor eigen gebruik vervaardigde home movies (Het Zilveren Huwelijk van oom Piet en tante Annie);

Journaal-items of nieuwswaarde nastrevende televisiereportages (Reporter over Elco Brinkman);

Vormen van 'reality tv' of louter voor vermaak bedoelde toepassingen van de candid camera-techniek (Banana Split);

Grotendeels door acteurs bevolkte fictiefilms in een natuurlijke omgeving (Zusje);

Educatieve programma's en natuurfilms met commentaar (David Attenborough's Wildlife);

Instructiefilms (Koken met Joop Braakhekke);

Propagandafilms (Zendtijd voor politieke partijen);

Concertregistraties (Nieuwjaarsconcert).