CaDance maakt Den Haag tot echte dansstad

CaDance. Voorstellingen: 1. Kop Eraf. Choreografie, regie: Arthur Rosenfeld. 2. The Rogue Tool. Choreografie: Paul Selwyn Norton; medewerking: Asko-ensemble. 3. Koper Groen Oranje Roest. Choreografie: o.a. Truus Bronkhorst, Piet Rogie. Gezien: 15/11 Basisschool Bohemen, Theater a/h Spui en Korzo, allen in Den Haag. 4. Viermaal Solo. Choreografie: o.a. Samuel Wuersten, Amanda Miller. Gezien: 20/11 Theater a/h Spui, Den Haag.

Het CaDance festival duurt nog tot en met zaterdag, maar nu is al duidelijk dat deze aflevering tot de meest succesvolle behoort. Door een gevarieerd aanbod van vrijwel alleen maar nieuwe produkties is het aantal bezoekers bijna verdubbeld. Voor het eerst proef je in de theaters iets van een festivalsfeer met mensen die nog wat blijven napraten, terwijl andere groepen zich weer over straat spoeden naar een volgende voorstelling. Blijkbaar zit CaDance op de goede weg om van Den Haag een echte 'dansstad' te maken.

De meest indrukwekkende produktie in de afgelopen weken was The Rogue Tool van Paul Selwyn Norton. Hij maakte een gelaagde danscompositie met een veelheid aan beelden en verwarring zaaiende bewegingsconstructies. De choreograaf als poppenspeler, die zijn greep op de vijf dansers bewaart via onzichtbare draden. Hij laat hen opzij zakken, tegen elkaar aan, van elkaar af, zet hen weer op de voeten en dan tuimelen zij weer verder door een onverwachte aanraking. Bij lang aangehouden poses kunnen zij de ledenmaten laten rusten op steunen. Een enkeling activeert armen en benen juist met behulp van een aanwijsstokje. Wat zij doen ziet er razend knap uit, heel ingewikkeld en toch eenvoudig en helder. Voor de toeschouwer is het hogere algebra, denkwerk dat aan het gevoel voorbijgaat.

Norton kiest voor een onorthodoxe aanpak, evenals de door hem bewonderde Britse muzikant/componist Fred Firth. Die leverde voor The Rogue Tool een nieuwe compositie af die echter te zeer afweek van de sfeer van het ballet. Daarom wordt dit muziekstuk voorafgaande aan de choreografie uitgevoerd door het Asko-ensemble, terwijl er wordt gedanst op een compostie die Firth eerder heeft geschreven voor Ossuary Dub, een voorstudie van The Rogue Tool.

Vervolgens scoort de voorstelling Viermaal Solo hoog. Vier choreografen hebben hierin samengewerkt met een door hen uitgekozen danseres. Samuel Wuersten maakte Boomerang, een uiterst subtiele en evenwichtige solo voor zijn collega Amanda Miller. Zij danst een vrouw die alles lijkt te hebben, maar die ongelukkig is in een satijnzachte wereld. Miller is een geweldige danseres die lichaam en ruimte als geen ander beheerst. Zij voerde ook een eigen choreografie uit. Paralipomena is een analytisch, gekunsteld werk dat is opgebouwd uit restanten dansmateriaal en waarvan de vorm nog niet vaststaat.

Verrassend was Two Faces van Randall Scott, gemaakt voor de danseres Janine Dijkmeijer. Alle bewegingen krijgen hierin een verende aanzet vanuit heup en schouder. Het lijkt of de danseres steeds probeert te ontsnappen aan de zwaartekracht, maar die trekt haar steeds omlaag wat zij ook onderneemt. De NDT danseres Karine Guizzo liet zich inspireren door haar hoogzwangere collega Bregje van Balen. In Buuk zit zij verstopt in een enorme witte cocon, waaruit alleen het hoofd en de armen steken. Elke verandering in de houding biedt een geheel nieuw aanzicht. Nadat een clownig elfje is geboren, gebeurt er weinig meer en hoop je alleen dat de navelstreng vlug wordt doorgeknipt.

De dansers Jean Louis Barning en Betsy Torenbos hebben in Koper Groen Oranje Roest weer samengewerkt met de choreografen van hun keuze: Truus Bronkhorst & Marien Jongewaard en Piet Rogie. Gezamenlijk maakten zij een vierluik over de vergankelijkheid van een relatie. Deel 1 en 4, de toenadering en de verwijdering, zijn van de initiatiefnemers zelf. Dit zijn dan ook de stukken waarin zij zich het meest thuis lijken te voelen. Het duo Bronkhorst/Jongewaard maakte een onduidelijk duet waarin het tweetal al dartelend elkaar geleidelijk vindt. Piet Rogie laat het koppel echt dansen. Hier gaat het over de korte, hevige liefde die snel is opgebrand. In een erotisch geladen duet heeft Rogie inventieve bewegingscombinaties toegepast. Toch zal er nog aan de spanningsboog van Koper Groen Oranje Roest in zijn geheel gewerkt moeten worden.