Blunder lijnrechter oppepper voor Krajicek

HANNOVER, 20 NOV. In een tennispartij om honderdduizend dollar is sportiviteit weinig waard. Dankbaar nam Richard Krajicek gisteren een cadeautje van een lijnrechter in ontvangst.

Geen haar op zijn hoofd die overwoog het geschenk terug te geven. Met een stoïcijnse blik negeerde de Wimbledon-kampioen de machteloze gebaren van zijn tegenstander Michael Chang. En met genoegen keek hij naar de herhaling van de blunder op de grote tv-schermen boven de baan. “Wreed”, zei Krajicek na afloop, “een dubbele klap voor Chang, maar een oppepper voor mij.”

De scheidsrechterlijke dwaling was aan Krajicek welbesteed. In de volgende slagenwisseling benutte hij het breekpunt dat hem in de schoot was geworpen. De 2-1 voorsprong die hij daardoor in de tweede set verkreeg, gaf hij niet meer uit handen: 6-4 en 6-4. De overwinning op Chang, de nummer twee van de wereld, betekende de eerste verrassing van het wereldkampioenschap tennis in Hannover, het lucratieve onderonsje voor de mondiale top-acht. Als Krajicek vandaag wint van Goran Ivanisevic, verzekert hij zich van een plaats in de halve finales. Bij verlies krijgt hij vrijdag tegen Thomas Muster nog een kans op een plek bij de beste vier.

Lange tijd leek het onwaarschijnlijk dat Krajicek zich zou kwalificeren voor het WK. Na zijn triomf op Wimbledon zakte hij steeds verder op de seizoenranglijst. Hij kwakkelde met z'n gezondheid en z'n motivatie. Zijn rechterknie speelde op en het vuur was uit zijn spel. Van de negentien partijen die hij sinds zijn overwinning in Londen speelde, verloor hij er liefst negen. “Ik heb tijd nodig om nieuwe doelen te formuleren”, zei Krajicek. “De Wimbledon-titel was een droom waarnaar ik mijn hele leven heb toegewerkt. Daarna ontbrak bij sommige toernooien de passie, ik was niet fanatiek genoeg om wedstrijden te winnen. Voor jongens als Lendl en Muster zijn alle toernooien gelijk. Hun doel is alles winnen. Voor mij ligt het anders. Ik kan mezelf wel wijsmaken dat ik nóg een grote titel ga pakken, maar eerst moet ik het ook in mijn hart voelen.”

Tegen Chang maakte Krajicek een gedreven indruk. De kleine Amerikaan ligt de Nederlander wel. Van de zeven tegenstanders in Hannover heeft hij alleen tegen Chang en Pete Sampras een positieve balans. Beide Amerikanen versloeg Krajicek driemaal in vijf ontmoetingen. Chang is het met die score overigens niet eens. “Eén duel is niet meegeteld. Toen we twaalf jaar oud waren, speelden we bij een juniorentoernooi in Florida voor het eerst tegen elkaar. We streden om de derde en vierde plaats en Richard tankte (verloor met opzet, red.). Hij had er geen zin in en ik won met 6-0, 6-1. Grappig genoeg was hij destijds kleiner dan ik. Een baseliner, met een dubbelhandige backhand.”

Krajicek verscheen gisteren in de tot een tennisarena omgebouwde Messe alleen op de baseline om te serveren. Met serve-and-volley probeerde hij zijn tegenstander onder druk te zetten. Bij 3-3 verspeelde Chang op eigen opslag een 30-0 voorsprong. Na een dubbele fout van de Amerikaan benutte Krajicek het eerste breekpunt van de partij. Op eigen opslag kwam de Hagenaar, die gemiddeld twee aces per servicegame sloeg, op de snelle greenset-baan vervolgens niet meer in problemen.

Ook in de tweede set had Krajicek genoeg aan één breekmogelijkheid, de ene die hij van de arbitrage cadeau kreeg. Chang: “Op dit niveau kan één punt een groot verschil maken. Daarom is die fout van de lijnrechter zo frustrerend.” De 24-jarige Amerikaan, die het beste jaar uit zijn loopbaan beleeft, dichtte zichzelf tot die blunder nog kansen toe. “Richard speelde goed en serveerde voortreffelijk, laat daar geen twijfel over bestaan. Maar door die fout kwam ik weer op achterstand en kon hij onbevangen spelen.”

Krajicek gaf na afloop toe dat de break in de tweede set belangrijk was geweest. “Dat gaf vertrouwen. Het is lang geleden dat ik zo ontspannen heb gespeeld. Door mijn blessure had ik vooraf iets van: meedoen is belangrijker dan winnen. Nu wil ik het jaar goed eindigen. Dit toernooi, en ook de Grand Slam Cup over veertien dagen, horen nog bij mijn Wimbledon-succes. Laat ik proberen daar van te genieten.” Na die toernooien laat Krajicek zich mogelijk aan de meniscus van zijn rechterknie opereren.

Carl Chang, de trainer en broer van Michael, stond na afloop stampvoetend in de gang naar de kleedkamer. Bij de hoofdscheidsrechter wilde hij verhaal halen voor het onrecht dat zijn broer was aangedaan. “Schandalig”, zei Chang, “de bal was in, wel vijf centimeter, iedereen heeft het gezien. Wat gaat u daaraan doen?” De arbiter keek schuldbewust, gaf toe dat de bal ten onrechte was uitgegeven, en trok zijn schouders op. Wat kon hij doen?

Michael Chang wist even later op de persconferentie het antwoord. “Ik vind dat we terug moeten gaan en het punt moeten spelen zoals het was. Ik weet niet of Richard dat wil, maar ik ben er klaar voor.”

    • Arjen Ribbens