Kromme tenen bij de TROS

De TROS, nog altijd mijn favoriete omroep na Veronica, kreeg een briljante, hoogst oorspronkelijke inval. Er moest op maandagavond een nieuwe talkshow komen, live nog wel, want bij de TROS doen ze de dingen nooit half. Ze beseffen dat de publieke omroepen zwaar weer wacht en dat alle zeilen zo creatief mogelijk moeten worden bijgezet.

Een talkshow dus. Nu nog een titel. Dagen werd er gebrainstormd. De onvergetelijke TROS-voorzitter K. van Doodewaerd, die zo'n hekel zegt te hebben aan BBC-programma's, kwam erbij. “Wat dachten jullie van: Voor de vuist weg”, opperde hij met een slim lachje.

“Te veel woorden voor onze kijkers”, reageerde de chef amusement, “bovendien komt het me bekend voor.”

“Wie presenteert het?” vroeg K. van Doodewaerd.

“Gaus. Martin Gaus.”

“Die dierenjongen?” K. van Doodewaerd knikte goedkeurend. “Hij heeft veel verstand van honden met opvoedingsproblemen.” Hij tipte de as van zijn sigaar en wentelde zich opeens met innig zelfbehagen in zijn reusachtige bureaufauteuil. “Ik heb 't! Live-programma's betekenen: dynamiek, onrust, desnoods chaos, want de TROS deinst nergens voor terug. En zó gaan we het ook noemen: chaos.”

“Chaos?”

“Ja, maar dan met een 'g'. Gaos. Vat je 'm?”

Het heeft nog even geduurd voordat alle medewerkers het begrepen, maar toen hesen ze hun voorzitter jubelend op de schouders en droegen hem in triomf door het TROS-gebouw. Gaos! Daar zouden die commerciëlen lelijk van opkijken.

Als je zo'n live-formule eenmaal hebt bedacht, komt de rest vanzelf. Ook de onderwerpen. In de eerste aflevering was een kwartiertje gereserveerd voor een meneer die alles van tenen afwist. Aan de tenen is iemands karakter af te lezen, meende hij. Een aantal studiogasten had de tenen ontbloot, en ook Gaus bleef niet achter. Er ontspon zich het volgende gesprek.

Deskundige: “Dit is een teen van vertrouwen.”

Gaus: “Dus een teen die je de indruk geeft van souplesse.”

“Ja, meneer heeft haast.”

“En zo'n klein teentje met likdoorntje? Of komt dat door de verkeerde schoenen?”

“Nee, schoenen kies je zelf.”

“En hoe is het seksleven vam mevrouw?”

“Haar seksleven is een piekbeleven.”

Vrouw: “Kunt u ook zeggen wat voor beroep ik heb?”

“Nee.”

Gaus: “Dan moet je naar de kuiten kijken.”

Deskundige: “Kromme tenen betekent: je richt je naar wat anderen zeggen.”

Gaus: “Is er ook een toekomstvoorspelling mogelijk met tenen?”

“Nee, het gaat om het karakter, ze houden een spiegel voor.”

Vrouw: “Passen mijn man en ik bij elkaar qua voeten?”

Gaus: “Dat is verdraaid interessant.”

Deskundige: “Het zal goed gaan. Hij wil de dingen heel snel.”

Gaus laat zijn tenen aan een nadere inspectie onderwerpen. De deskundige: “De rechtervoet is mannelijke energie. Aan de ribbeltjes zie je dat de emotionaliteit hobbelig is.”

Gaus: “Kun je ook iets rottigs vertellen?”

“Deze teen wijst terug. Het is een gehechtheidsteen. Alles wat je hebt verworven, wil je houden.”

Einde onderwerp. Een bulderende stem scheurt de studiohemel open. “En dan nu Goedele Liekens! Goedele wordt wild van mannelijk borsthaar!”

    • Frits Abrahams