Veel gestamp bij 35-jarig jubileum folkloristische dans

Voorstelling: 35 Jaar Het Folkloristisch Danstheater door Het Internationaal Danstheater. Regie: Maurits van Geel m.m.v. diverse gastchoreografen; muziekarrangementen: Floor Minnaert; kostuums: o.a. Marina Tourova; decor- en lichtontwerp: Reier Pos. Gezien: 10/11 De Vest Alkmaar. Daarna tournee t/m 4/1.

Het Folkloristisch Danstheater bestaat 35 jaar. Bij dit 'jubileum' heeft het gezelschap zijn naam veranderd in Internationaal Danstheater. Onder die noemer worden voortaan grootschalige programma's in de schouwburgen gepresenteerd. Daarnaast zijn er plannen voor een nieuwe jeugddansgroep, Dance4ever, die voornamelijk de tieners zal gaan bedienen.

De naam Internationaal Danstheater drukt beter uit waar het gezelschap voor staat, want met volksdansen heeft het huidige repertoire niets meer van doen. Natuurlijk zijn de authentieke, nationale dansen niet geheel verdwenen, maar zij worden meestal in een aan het theater aangepaste vorm gebracht. De leiding van het gezelschap schuimt hiervoor de hele wereld af op zoek naar de oorspronkelijke dansen en ander bewegingsmateriaal, om zo dicht mogelijk bij de bron te blijven. Verder komen gastdocenten over om de eigen stijl bij de groep in te prenten. Ten slotte gaat de groep ook de show-dans niet uit de weg.

In het jubileumprogramma 35 jaar Het Folkloristisch Danstheater zijn al die elementen aanwezig. Er is een spectaculaire, etnografische dans uit de Oekraïne, met veel flair uitgevoerd door Vitaly en Igor Zouk. Uit Voronesj, een gebied ten noordoosten van Moskou, komt weer een rituele reidans voor vrouwen. Dit soort gestileerde theaterfolklore werd hier in de jaren zestig razend populair door het optreden van ensembles als Moisejev en Berjozjka. De meisjes glijden hierin over de grond alsof zij zich op wieltjes voortbewegen, doordat de wijd uitstaande rokken de snelle dribbelpasjes verhullen.

Uit eigen land komt de Piet Hein Rapsodie, een door Thérèse Laurant gemaakte choreografie die is geënt op vaderlandse dansen uit de 17e en 18e eeuw. Die zijn voor onze tijd nogal tam uitgevallen, maar je kunt je best voorstellen dat die klepperende klompen onder vaandels het goed doen bij tournees in het buitenland. Uit Zuid-Afrika kwamen Shadrack Mzi Twala, Alie Lerefono en Tetenkie Mudau over om een nummertje Gumboot Dancing in te studeren. Dit zijn de dansen van de Xhosa's die door mijnwerkers al zingend op hun rubberwerklaarzen worden uitgevoerd. Het is een compliment voor de dansers van het Nederlandse gezelschap dat hun enthousiasme je doet vergeten dat het hier een door blanken uitgevoerde imitatie betreft. Daarnaast worden enkele voorbeelden gegeven hoe ooit het klassieke ballet heeft geput uit de volksdans. Armando Navarro, oud-artistiek leider van het Scapino Ballet, leerde de gebroeders Zouk de Trepak uit De Notenkraker van Tsjaikovski, terwijl de choreograaf Gall Alster met het schoolse dansstuk Out of the Sands vergeefs wil aantonen, dat de bewegingen van traditionele Jemenitisch-joodse dans aansluit bij modern idioom.

Er zijn nogal wat stampdansen in het programma 35 Jaar Het Folkloristisch Danstheater opgenomen. Iets te veel naar mijn smaak. Met bandbegeleiding klinkt het vaak rommelig, alsof de dansers door hun eigen lawaai de muziek niet meer kunnen horen, maar met het orkest erbij werkt het goed. Alle hulde voor de virtuoze prestaties van de zeven muzikanten, die ieder verschillende instrumenten bespelen. Een veelzijdigheid die overigens kenmerkend is voor alle medewerkers van het Internationaal Danstheater.

    • Caroline Willems