PSV in conclaaf na weer een onverwachte tegenvaller

TILBURG, 18 NOV. Het clubhuis van PSV's trainingscentrum De Herdgang zal vandaag ongetwijfeld dienst doen als praathuis. Na de nederlaag tegen Willem II (1-0) mogen de spelers van de Eindhovense ploeg aan trainer Dick Advocaat uitleggen waarom zij gisteren in Tilburg een prachtige kans lieten liggen om meer afstand te nemen van de concurrentie.

Waarom zij een slappe instelling toonden zonder enige inzet. Waarom zij nagenoeg elk persoonlijk duel verloren van een stel modale voetballers. En waarom zij totaal geen creativiteit aan de dag legden, waardoor de ploeg die dit seizoen in vijftien wedstrijden 46 keer scoorde vrijwel geen enkele kans kreeg.

PSV is dit seizoen een raadselachtig team. Het kan met 7-2 Feyenoord plat walsen en Roda deklasseren (8-0), maar ook worden uitgeschakeld door amateurs uit Noorwegen of punten verspelen in uitwedstrijden tegen Fortuna, FC Utrecht, De Graafschap en Willem II. Gezien het evenwicht in het elftal ligt de titel voor het grijpen, maar het kampioenschap moet kennelijk op een zilveren presenteerblaadje worden aangeboden. Het was gisteren met PSV het oude liedje. Een stelletje verwende profs weigerde de armen uit de mouwen te steken.

Als PSV op bezoek gaat bij andere ploegen heeft het moeite het spel te dicteren en toont het geen mentaliteit. Trainer Dick Advocaat weet waar de problemen liggen, sommige spelers onderkennen de gebrekkige instelling maar ze kunnen er kennelijk weinig aan doen. Het houdt de competitie op deze manier wel spannend. Advocaat riep gisteren eens niet om versterkingen. “Deze groep moet zelf de oplossing aandragen. Als wij het spel kunnen maken heeft PSV de beste ploeg van Nederland. Tegen Twente hebben we aangetoond dat we in een uitwedstrijd wél de juiste instelling weten op te brengen. De spelers moeten het nu zelf maar zeggen waar het aan ligt.”

Het elftal dat dit seizoen kampioen van Nederland wordt, zal niet alleen het beste voetbal moeten spelen maar dient ook wekelijks te vechten voor iedere vierkante meter. De tijd dat de mindere ploegen respect toonden voor de grote drie is voorbij. De toegenomen financiële belangen zijn daar debet aan. Ook speelt de nivellering onder de topclubs, die qua salaris niet kunnen concurreren met het buitenland, daarbij een rol. Zwakke ploegen laten zich niet meer naar de slachtbank leiden, maar vangen de topclubs slim op en knokken bij iedere tegenstoot voor hun kans. Wat dat betreft zijn het slechte tijden voor Toto-liefhebbers, want geen wedstrijd is nog voorspelbaar.

Het gênante was dat Willem II gisteren niet eens op de counter hoefde te loeren. Het speelde al in de eerste helft voornamelijk op de helft van PSV. Nilis en Jonk, spelers die de ploeg op sleeptouw moeten nemen, lieten zich simpel terugdrukken. In de tweede helft zette Willem II zijn veldoverwicht om in een doelpunt. Nadat Marco Heering een keer vrij voor Waterreus had gemist, schoot even later Bert Konterman, op aangeven van dezelfde Heering, de bal in het doel van PSV. Ook René Eij-kelkamp, die in de eerste helft nog rust kreeg van Advocaat, kon ondanks een paar goede acties het tij niet meer keren. PSV zat vast. “Elke keer als de concurrentie faalt, verliezen wij ook”, klaagde Jaap Stam achteraf. “Te veel spelers zijn alleen met zichzelf bezig.”

Terwijl de bus van PSV tien minuten vroeger dan de bedoeling was koers zette naar Eindhoven, was er één speler van Willem II die maar niet genoeg kreeg van de gesprekken rondom de persconferentie: Geoffrey Prommayon. In de wedstrijd had hij als verdediger eerst Marc Degryse en vervolgens Boudewijn Zenden onschadelijk gemaakt. Prommayon was het toonbeeld van onverzettelijkheid dat Willem II zo typeerde. Aan douchen dacht hij zo kort na de wedstrijd niet. Nog geurend naar de massage-olie en met een besmeurd tenue als stille getuige van zijn knokpartijen om de bal, stond hij op badslippers iedereen te woord. Twaalf jaar was hij lid van PSV. Tot assistent-trainer Baan hem vorig jaar meedeelde dat hij kon uitzien naar een andere club.

“Dit is natuurlijk een heel mooie dag voor mij”, glunderde hij. “Er was voor mij geen toekomst meer bij PSV toen duidelijk werd dat ik Vampeta en Van der Weerden voor me moest dulden op de rechtsbackpositie. Ik kan niet zeggen dat PSV mij geen kans heeft gegeven. Onder De Mos heb ik 32 wedstrijden in het eerste team gespeeld. Maar de cultuur bij PSV is nu eenmaal dat er altijd weer anderen worden gekocht. Al krijgt de jeugd nu meer kans dan ooit.” Prommayon analyseerde in een paar woorden waar het bij zijn oude ploeggenoten aan ontbrak: gebrek aan werklust. “En dat is toch de basis van alles.”

    • Erik Oudshoorn