Huilerige protesten

Wat betreft afwijkend gedrag in de ministerraad zijn de tranen van Neelie Kroes beroemd geworden. Als de VVD-minister van Verkeer en Waterstaat in het eerste kabinet-Lubbers haar zin niet kreeg, ging ze huilen. “De tranen van Neelie hebben de nodige miljoenen voor de infra-structuur opgeleverd”, weet een liberaal bewindspersoon uit die tijd.

De ministerraad streeft ernaar om besluiten op basis van unanimiteit te nemen. In de Grondwet, artikel 45, staat dat de ministerraad de eenheid van het regeringsbeleid dient te bevorderen. Zelden wordt in de Trèveszaal gestemd.

De laatste spraakmakende stemming stamt uit het vorige kabinet. Op de agenda stond de luchthaven Zestienhoven. Het kabinet Lubbers-Kok koos voor een “bescheiden luchthaven” bij Rotterdam. De PvdA-ministers Hans Alders (Milieu) en Hedy d'Ancona (WVC) hadden CDA-premier Ruud Lubbers gevraagd hierbij te vermelden dat zij het met dit besluit niet eens waren.

Na de stemming kreeg Alders een briefje van Lubbers. “Gaan we kiekeboe spelen over het feit dat jij en Hedy tegen waren of niet?”, vroeg de premier. Alders wilde geen kiekeboe spelen en er werd afgesproken dat de minister-president woordvoerder zou zijn. De wijze waarop Lubbers dit besluit vervolgens naar buiten heeft gebracht, deugde volgens staatsrechtgeleerden niet. Ook de premier is gehouden aan de eenheid van het regeringsbeleid.

Alders en d'Ancona zijn niet de enigen geweest die aantekeningen hebben laten plaatsen bij besluiten van de ministerraad. “Het komt nogal eens voor, het komt bij mezelf ook nogal eens voor”, zei premier Lubbers na afloop van de ministerraad over Zestienhoven. Het zou onder meer gaan om de besluitvorming ten aanzien van euthanasie. Over twintig jaar weten we het zeker; dan worden de notulen van de ministerraad vrijgegeven voor wetenschappelijk onderzoek. (CB)