Schiphol

Uit het Hollands Dagboek van Schiphol-directeur Hans Smits (Z/9 november) blijkt zijn zware worsteling tussen geluidszones en uitbreiding van zijn bedrijf. Zelfs in het weekeinde laat dat dilemma hem niet los, erger nog: zijn pianolessen lijden eronder.

Daarom wil ik de heer Smits graag uitnodigen eens een weekeinde door te brengen in onze woning te Nieuwkoop (Zuid-Holland). Hoewel zo'n 30 kilometer van Schiphol, wordt hij dan op zaterdagmorgen 's ochtends om 05.10 uur gewekt door de eerste vliegtuigen die van zijn bedrijf zijn opgestegen. Vanaf 06.10 uur volgt een tweede serie lawaaimakers afkomstig van of op weg naar zijn bedrijf en na zeven uur is het lawaai zo constant dat hij gerust een paar uur op de piano kan oefenen.

Misschien mag ik hem, op weg naar huis met zijn particuliere chauffeur richting het veilige gebied buiten de geluidszones van Schiphol, een overdenking meegeven. Er loert gevaar uit het Oosten, zo blijkt uit een bericht in de krant van zaterdag. Volgens het Samenwerkingsverband van Duitse Verkeersluchthavens mag “het huidige vliegverbod in de nacht niet langer een taboe vormen”. Pas op, dat kan een behoorlijke streep door de rekening zijn voor de groei van uw bedrijf, meneer Smits. Las ik niet eerder in een andere krant dat “de grote Duitse luchtvaartmaatschappij LTU overweegt vluchten vanaf Schiphol te gaan uitvoeren, omdat op de luchthaven Düsseldorf de limiet van het aantal vliegbewegingen is bereikt?”

Kortom, nog heel wat denkwerk, meneer Smits, in de auto op weg naar de geluidsvrije zone. U stelt in uw dagboek: “Schiphol heeft het wat dat betreft gemakkelijk, want de groei in passagiers en vracht levert ons wel meer inkomsten op”. En u vervolgt: “Die investeren we weer volledig in de uitbreiding van onze faciliteiten”.

Wellicht is het voor Schiphol verstandig dat geld niet allemaal op te maken aan gigantische kantoorgebouwen en luxe winkels. Smits zou er goed aan doen een deel van dit geld te reserveren voor schadeclaims, als ondernemers en particulieren eens zouden berekenen welke economische schade Schiphol hun feitelijk aandoet. Dat geldt bijvoorbeeld voor campings langs de kust, particuliere huizenbezitters, maar ook voor middenstanders die worden geconfronteerd met radiospotjes die oproepen te komen winkelen op Schiphol (de winkels zijn immers het hele weekeinde en 's avonds open).

Daarover zou Milieudefensie eens een ballonnetje moeten oplaten. Met een procedure van schadeclaims tot aan het Europese Hof zou de groeidrift van Schiphol eindelijk bestreden kunnen worden met de enige argumenten waarvoor de regering, en de heer Smits, gevoelig zijn: economische.

Europese rechters zullen ongetwijfeld eerder de normale vraag stellen, waarom Nederland per se al die overstappers uit heel de wereld moet aantrekken (nota bene vrijgesteld van geluids- en beveiligingsheffing), en waarom het zelfs toeristen uit Duitsland naar verre bestemmingen wil vervoeren, terwijl onze oosterburen zelf de overlast beu zijn.

Wellicht worden al veel problemen opgelost als minister Jorritsma haar woning in het verre Bolsward voor een jaartje verruilt voor een huis in Aalsmeer of Zwanenburg en Smits met zijn gezin de regio Den Haag een tijdje inwisselt voor een dorp binnen de geluidszones. Hij mag in onze woning een weekeinde proefwonen, de piano staat klaar.

    • M. Kramer