Jamiroquai speelt lui voor 'party people'

Concert: Jamiroquai. Gehoord: 15/11 Ahoy, Rotterdam.

Zoals we van Engelse popmuzikanten gewend zijn, heeft zanger Jason Kay van funkgroep Jamiroquai een onwrikbaar vertrouwen in eigen kunnen. Al ruim voor de verschijningsdatum van de derde cd Travelling Without Moving riep hij dat Jamiroquai groter dan Simply Red en beter dan Oasis zou worden. Tot verbazing van velen verkocht Jamiroquai gisteren Ahoy praktisch uit. De sprong van clubcircuit naar sportpaleis verliep soepel, want de vorige keer stond het elfkoppige gezelschap nog in Paradiso, met een tussenstop tijdens het North Sea Jazz Festival van vorig jaar.

Jamiroquai laat Galliano en Incognito achter zich als meest succesvolle exponent van de 'acid jazz'-beweging. Vijf jaar geleden was dat een hippe stroming in de dansmuziek die met jazz niet zo veel te maken had, maar die een 'cool' publiek trok van nette jongens en meisjes die vooral de uiterlijke kenmerken van de bebop-generatie imiteerden. Funk- en discomuziek uit de jaren zeventig stonden model voor de groove die Jamiroquai zich eigen maakte op het debuutalbum Emergency On Planet Earth. Jason Kay viel op door zijn enorme hoeden en een nasale stem die herinnert aan de jonge Stevie Wonder.

Gisteren had Kay zijn mond vol over de 'party people' die naar Ahoy waren gekomen. 'Music is my drug', zong hij in het openingsnummer Hooked up met het luie ritme dat daarna telkens terug kwam. De band speelde strak en swingend tegen een achtergrond van een reclamefoto voor Ferrari, want Kay laat geen gelegenheid onbenut om zijn liefde voor het Formule 1-racen te ventileren. Motorgeronk en het van eerdere optredens bekende intermezzo op de didgeridoo, een Australisch blaasinstrument dat een monotoon geloei voortbrengt, konden niet maskeren dat Jamiroquai al na vijf kwartier aanstalten maakte om de feestvreugde te beëindigen.

De huidige hit Virtual Insanity en een reprise van een eerder gespeeld nummer besloten het optreden van een omhooggevallen club-act die zich door de schaalvergroting niet meer, maar juist minder inspande om het iedereen naar de zin te maken. Het publiek stond al vroeg weer buiten, zodat de echte 'party people' elders hun vertier moesten zoeken.

    • Jan Vollaard