Hollands Dagboek

Sonja Wulff, Monique Veenstra, John Tervoort, Adil (die niet met zijn achternaam in de krant wil), Harold Hotham, G. Denswil en Pieter van der Wiel zijn zeven van de 1.100 medewerkers van de Amsterdamse dienst Stadstoezicht. Deze dienst ontstond begin dit jaar bij een fusie van de Stadswacht / Veilig Beheer Bijlmer, Parkeerbeheer en de Reinigingspolitie. Deze week doen de medewerkers voor het eerst dienst in 'gemengde' teams.

Donderdag 7 november

Dit is mijn eerste nachtdienst sinds twee jaar. Onlangs heeft de dienst een belangstellingsregistratie gehouden wie in welk district wil werken. Ik heb mij daarbij opgegeven voor de binnenstad. In de binnenstad moet je ook 's avonds, zondags en 's nachts werken.

Het begint gelijk goed omdat onze communicatieapparatuur in de auto waarmee wij ontklemmingen doorkrijgen, niet goed werkt. We besluiten direct naar de meldkamer op de Cruquiuskade te gaan om een nieuw apparaat te halen. Onderweg zien wij op de Roetersstraat een auto die tegen een lantarenpaal was gereden. De bestuurder zit nog achter het stuur, volgens ons stomdronken. Via de meldkamer roepen wij de politie op. Als deze aankomt is de bestuurder het café tegenover de auto ingegaan. Iemand anders komt naar buiten die tegen de politie zegt dat hij de bestuurder was. Bij de blaastest blijk dat hij ook te veel had gedronken waarna hij toegeeft dat niet hij de bestuurder was.

We rijden door naar de Cruquiuskade. Het aantal ontklemmingen kan heel erg variëren. Van twee tot twintig zeg maar. Vannacht hebben wij maar zes hoeven doen. Omdat het niet druk was zijn we naar de meldkamer op de Cruquiuskade gegaan. Als het zo rustig is kijken we ook wel eens video. De chef had voor vannacht een James Bondfilm gehuurd. Het is natuurlijk wel zo dat als je een ontklemopdracht krijgt je direct weg moet en niet nog even blijft zitten omdat de film zo spannend is.

Om zes uur zijn we in de omgeving van het Waterlooplein de palen gaan verwijderen. Omdat het voor mijn collega ook de eerste keer was hebben we ons rotgezocht waar alle palen stonden en waren we pas om zeven uur daarmee klaar. Om acht uur zat de dienst erop en ben ik naar huis gegaan.

Sonja Wulff (23)

Handhaving parkeercontrole

Binnenstad

Vrijdag

Eerst koffie drinken met mijn collega van die dag, John, die morgen het dagboek schrijft. John is parkeercontroleur en ik ben stadswacht. In de Rivierenbuurt werken we als eersten bij de dienst al echt samen. Letterlijk samen de straat op.

Vandaag gaan we ons bezighouden met parkeercontrole. Bij elke straat controleren we eerst of de parkeerautomaten goed werken en of het parkeergeld is betaald. Indien niet is betaald wordt een naheffingsaanslag, een bekeuring, opgemaakt. In de Rivierenbuurt worden geen wielklemmen gebruikt. Een buurtbewoner ergert zich aan een auto die al weken voor de deur staat terwijl de eigenaar niet in de wijk woont. Maar ja, de eigenaar had gewoon betaald, dus konden wij niets doen.

Vlak voor onze pauze van half twaalf komen we nog een auto tegen, een vrij nieuw model Honda, sportuitvoering. Mooie auto. De bedrading blijkt te zijn doorverbonden. We noteren het kenteken en laten op het politiebureau direct controleren of de auto als gestolen gesignaleerd staat. Het is inderdaad raak.

Tijdens de pauze heb ik een uitsmijter besteld met een chocomel. Samen met collega's Els en Jan en nog twee jongens grappen zitten maken. Om twaalf uur gaan we weer verder met onze rondes. In de Rivierenbuurt doen we de controle te voet. Direct worden we aangesproken door een automobilist die zijn auto in de Rivierenbuurt wil parkeren en met de tram verder wil naar het centrum. Dit komt trouwens vaker voor sinds in de binnenstad nu ook 's avonds tot 23.00 uur betaald moet worden.

Tijdens de tweede ronde komen wij een fout geparkeerde auto tegen op een hoek. Terwijl mijn collega bezig is met het schrijven van de bekeuring komt een jongen aangefietst. Hij begint meteen met opmerkingen over waar we mee bezig zijn en waarom we de auto's van die Turken en Marokkanen niet aanpakken: die staan hier met buitenlandse kentekens en hebben nog een vergunning ook. Ik denk, barst, ik heb geen zin in racistische opmerkingen. Mijn collega en ik gaan er verder niet op in en lopen door.

Om 19.00 uur terug naar het bureau, portofoon inleveren en naar huis. Thuis is mijn vriend al begonnen met koken. Wie het eerste thuiskomt kookt bij ons. Vanavond broccoli, krieltjes en lamsbiefstuk, lekker! Na het eten natuurlijk Goede Tijden, Slechte Tijden. Ik kijk altijd. Die problemen die mensen hebben. Die doet het met die, problemen zus en problemen zo. Eigenlijk moet ik er altijd wel om lachen, het is vaak een beetje onwaarschijnlijk.

Monique Veenstra (30)

Stadswacht, Rivierenbuurt

Zaterdag

Vandaag beginnen we om 08.30. Dit betekent dat ik de trein moet nemen van 06.45. Ik woon ongeveer een uur reizen met de trein van Amsterdam. Tijdens de treinrit neem ik stukken door van de ondernemingsraad. Ik ben plaatsvervangend OR-lid. Als ik een cursus heb doe ik dat ook in de trein.

Vandaag verwachten we veel foutparkeerders: in het weekeinde parkeren veel mensen 's avonds in de Rivierenbuurt om betaald parkeren in de binnenstad te mijden. Veel bewoners kunnen dan 's avonds geen parkeerplaats vinden. De eerste ronde ontzien we soms wel eens foutgeparkeerde bewoners, tenzij ze natuurlijk hinderlijk of gevaarlijk geparkeerd staan. De tweede ronde moeten ze dan wel weg zijn. Op zaterdag zie je ook vaak gestolen auto's. Ik heb er ondertussen een neus voor gekregen. Je let op sloten, doorverbonden draden, meerdere naheffingsaanslagen achter de ruit en dat soort zaken. In de Rivierenbuurt hebben we een goede samenwerking met de politie. Ik denk dat we de politie met dit werk toch ontlasten.

Om half elf tijdens de eerste pauze, administratie gedaan en natuurlijk koffie drinken met mijn collega Monique.

Tijdens de tweede ronde komen we langs een koffieshop. De eigenaar maakt altijd problemen. Hij heeft een PIAF, een soort parkeerautomaatje in je auto dat werkt op een chipkaart. Als wij langskomen werkt altijd zogenaamd de PIAF niet. Vandaag zijn we hem voor. Goedemorgen, ik kom controleren of uw PIAF stuk is. Niet stuk dus. Ik zeg dat ik vandaag nog een keer langs kom. Als de PIAF niet aan staat krijgt hij een naheffingsaanslag.

's Middags bij de Russische handelsdelegatie weer auto's die niet betaald hebben. Ze denken dat ze niet hoeven te betalen. Ik heb wel eens daar uitgelegd met een Russisch woordenboek erbij dat zelfs met een CD-kenteken ze gewoon moeten betalen. Parkeergeld is een belasting waarvan zij niet zijn vrijgesteld. Ik vind het leuk om buitenlanders iets uit te leggen en ook te antwoorden in hun eigen taal. Vandaag was er een groep Japanners die wilden weten hoe ze in het centrum moesten komen. Ik heb ze verwezen naar lijn 25. Ik spreek een paar woorden Japans, dat vonden ze erg leuk. De meeste collega's maken trouwens kaartjes in diverse buitenlandse talen met de meest gebruikte woorden: rechtsaf, linksaf en dat soort woorden. Die leer je dan uit je hoofd. De Japanners heb ik voor 's avonds verwezen naar een café op het Rembrandtplein waar ze volgens mij aan karaoke doen. Ik heb ook uitgelegd wat een koffieshop is en een cannabisblad getekend waar ze het aan kunnen herkennen om duidelijk te maken dat ze die plaatsen beter kunnen mijden.

Werken in de Rivierenbuurt is prettiger dan in de binnenstad. Door de samenvoeging van de diensten is het werk gevarieerder en je bent hier vrijer. Mensen benaderen je ook over zaken als buurt- en geluidsoverlast. Mensen kennen mij zelfs van naam omdat ik een paar keer in een buurtkrantje heb gestaan. Waar je in de binnenstad vaak het bekende middelvingertje ziet zie je in de Rivierenbuurt vaak een opgestoken duim.

De collega's zijn erg leuk. Soms klagen ze wel dat ik te snel loop. Ik doe namelijk mee aan marathonwedstrijden. Ik heb daarom de bijnaam Marathonman. Om 18.00 uur naar huis. Mijn vrouw en ik nemen altijd eerst even de dag door. Daarna gaan we eten. Na het eten de hond uitgelaten en een video gehuurd van 'The Juror', een film over een jurylid dat bedreigd wordt door de mafia.

John Tervoort (44)

Handhaving parkeercontrole

Rivierenbuurt

Zondag

Vanochtend heb ik een brochure gelezen over de BMW 3 serie coupe. Ik ben een groot autoliefhebber en heb de afgelopen jaren al veertien auto's gehad. Telkens weer een stapje mooier. Een grote droom van mij is dan ook om ooit zelf zo'n BMW te hebben. Niet als statussymbool, maar omdat ik het een van de mooiste auto's vind met een sportieve uitstraling en een prachtige techniek. Het zal voorlopig nog wel sparen worden.

Vanaf het moment dat ik een uniform aan heb ben ik een ander mens en ben ik aan het werk. Mensen reageren toch anders als je een uniform aan hebt. Als mensen schelden dan hebben ze het ook tegen het uniform, en niet tegen mij persoonlijk.

Voor ik begin ga ik eerst nog koffiedrinken met de collega's. Precies om twee uur ben ik bij de chefs en krijg te horen met welke collega ik moet samenwerken. Vandaag is dat met Richard. Ik ben Richards mentor, vandaag voor het laatst. Hij is nu voldoende ingewerkt. Voor we beginnen bespreken we eerst wie de naheffingsaanslagen schrijft en wie klemt. Vandaag schrijf ik en Richard zet de klemmen.

Om 14.20 uur vertrekken we naar het werkgebied van vandaag, tussen het Oosteinde, Westeinde, de Amstel en de Herengracht. De middag / avondploeg doet niet alleen de parkeercontrole, maar verzorgt ook het ontklemmen van mensen die betaald hebben. Zodra iemand heeft betaald, krijg je op het computerscherm in de auto de ontklemopdracht binnen. Een ontklemming heeft altijd voorrang. Ik wil dit altijd zo snel mogelijk doen, liefst voor iemand terug is bij de auto.

Het werken in de binnenstad en vooral op de grachten is ingewikkeld. Adressen van auto's die ontklemd moeten worden zijn soms lastig te vinden. Daarnaast is het vaak erg druk, veel toeterende auto's als je het verkeer vastzet op de gracht om een wielklem aan te brengen. Vandaag kwam er een idioot keihard over de Herengracht aangereden en luid toeterend scheurde hij langs. Ik schrok enorm. Op dat moment stopt er nóg een auto en de bestuurder zegt god, god, jullie moeten je schamen, jullie zijn echt teringlijers. Ik heb hem gevraagd om alsjeblieft door te rijden. Normaal gesproken kan ik zo'n situatie aan met een grap, maar de schrik zat er nog zo in dat ik er nu niet op in wilde gaan. In het centrum controleren kan vrij gespannen zijn soms. Op het Frederiksplein zien we een automaat die ze geprobeerd hebben te kraken met een brander, maar het is niet gelukt.

Tegen vijf uur wordt het al donker. Ik vind dat niet vervelend. Het is minder druk op straat en je valt niet zo op als je met je zaklantaarn tussen de auto's loopt.

Om 18.30 uur hebben we een pauze van een half uur om te eten. Ik heb van tevoren thuis macaroni klaargemaakt, trouwens de hele week al. In de magnetron kan je het opwarmen. Met Richard praat ik veel over vrouwen en relaties. Ik heb een vaste vriendin, maar Richard nog niet. Hij vertelt dan vaak zijn belevenissen. Ik praat liever over mijn hobby: auto's.

Om 23.30 uur naar huis. Ik vind het niet zo vervelend om 's avonds te werken. Het is maar veertien dagen in de drie maanden. Wel is het zo dat je niets meer aan je dag hebt als je 's avonds moet werken. Thuisgekomen ga ik eerst nog wat eten en kijk ik soms nog een halve film af of naar MTV. Praatprogramma's vind ik niet leuk. Die mensen vertellen hun persoonlijke problemen die je niet hoort te vertellen op tv.

Adil (24)

Handhaving parkeercontrole

centrum

Maandag

Naar aanleiding van klachten van parkeerders krijgen wij opdracht om vanuit het steunpunt op het Waterlooplein te beginnen met het controleren van een aantal parkeerautomaten op de Nieuwe Herengracht, de Sint Anthoniesbreestraat en de Snoekjesgracht. Er is inderdaad een aantal stuk. Vandaag worden ze al gerepareerd door de Technische Dienst.

Om 10.30 uur sluiten we met palen het Waterlooplein af. Tot dan mogen de marktkooplieden er laden en lossen. Daarna mogen er geen auto's meer op. Om 16.30 uur halen we de palen er weer uit en hebben de marktkooplieden tot 19.00 uur de tijd om op te ruimen. Na het Waterlooplein beginnen wij om 11.00 uur met het afsluiten van een aantal winkelstraten, die na 11.00 uur voetgangersgebied zijn.

Tijdens je rondes let je ook op andere zaken zoals graffiti. Als wij graffiti zien op straatmeubilair en openbare gebouwen, vullen wij daarvoor een formulier in. De chef faxt dit door. De bedoeling is dat het dan binnen 48 uur door de gemeente wordt weggehaald. Meestal duurt dat veel langer. Vaak moeten we het dan nog een keer rapporteren. Vanmiddag belt het stadhuis met het verzoek naar de ingang van de metro naast het stadhuis te gaan kijken waar verslaafden drugs stonden te gebruiken. Er stonden vijf verslaafden te chinezen (roken van heroïne). Ik hoefde alleen maar te zeggen 'goedemorgen heren' en ze gingen al weg. Soms is dit niet zo makkelijk en moeten we de hulp van de politie inroepen.

Het helpen van mensen en het contact met mensen vind ik ook het leukste van toezichthouder zijn. Vandaag eindigde de dienst om 17.00 uur. Op het districtskantoor omkleden en naar huis. Vaak ben ik 's avonds zo moe dat ik voor de buis in slaap val.

Harold Hotham (48)

Toezichthouder openbare ruimte

centrum

Dinsdag

Ik werk op de flat Kraaienest met een vaste ploeg van twaalf toezichthouders. Samen met mijn collega doen we de rondes van ongeveer anderhalf uur. Op de galerijen beginnen we met het controleren van de liften. Er zijn twee liften stuk. Dit geven we dan direct door aan de huismeester. Verder zijn er mensen die grof vuil verkeerd hadden neergezet. Ook zetten mensen hun vuilnis wel eens op de galerij. Wij spreken ze daarop aan.

Na anderhalf uur zijn we teruggegaan naar de basis. Daar heb ik koffie gedronken en een sigaretje gerookt. Daarna een ronde buiten om de flat heen, op het maaiveld noemen ze dat. We letten dan op braakpogingen en vuilnis wat soms van het balkon wordt gegooid. Vorige week gingen twee mannen elkaar te lijf. We hebben met praten ze uit elkaar gehaald. Laatst bij het winkelcentrum is er zelfs iemand neergeschoten. Sinds 1 november zit de politie ook op Kraaienest zelf.

We horen vaak dat bewoners blij zijn dat wij er zijn en zich daardoor veiliger voelen. Er is ook een oudere mevrouw die expres haar vuilnis op de galerij zet. Ze weet dat we dan langskomen en dan heeft ze wat aanspraak. Vanmiddag zat er op de zevende etage een gebruiker in het trappenhuis. We hebben die meneer de flat uitgezet. Ze gaan meestal vrijwillig mee. Zeker nu de politie op Kraaienest zelf zit en er zo bij is.

Om 18.00 uur zat het werk erop. Daarna naar huis. Om 20.00 uur voetbaltraining bij S.V. Middenmeer. Ik heb drie keer per week voetbaltraining en op zondag speel ik wedstrijden. Misschien word ik binnenkort trainer van het dameselftal.

G. Denswil (25)

Toezichthouder flats

Woensdag 13 november

Mijn werkdag begon vandaag om 7.30 uur. Dit betekent dat ik om kwart voor vijf opsta en om kwart voor zes vertrek naar mijn werk. Vandaag ben ik bezig met het anti-graffitiproject. De stadswachten die graffiti signaleren, geven het door aan de dienst Binnenstad, die het doorgeeft aan de reinigingspolitie en het schoonmaakbedrijf. Wij nemen van de graffiti en de 'tags' foto's met een digitale camera. Voor de eigenaren van de objecten maken wij een concept-aangifte die zij kunnen indienen bij de politie. De foto's en de registratie van de tags worden verwerkt in een computersysteem. Als iemand wordt betrapt bij kladvandalisme, kunnen wij via het systeem achterhalen welke objecten de betreffende dader nog meer heeft bespoten. Die worden dan weer gekoppeld aan eerdere aangiften.

Het schoonmaakbedrijf zorgt ervoor dat het object binnen 48 uur wordt schoongemaakt. Soms lukt dat niet, het schoonmaakbedrijf moet een enorme inhaalslag verrichten. Er is jaren weinig tegen graffiti gedaan. Ook doen een aantal eigenaren, zoals de PTT en A2000 (de kabelkastjes), niet mee met het project, waardoor deze meldingen niet worden opgepakt. Het lezen van de tags, voor de registratie, is vaak vrij lastig. Iedereen die wel eens graffiti ziet, vraagt zich vaak af wat er staat. Wij hebben daarvoor ook een graffiti-alfabet. Maar vaak komt het ook aan op eigen creativiteit om te ontcijferen wat er staat.

Na de middagpauze heb ik een half uur telefonisch klachten en vragen behandeld. De meeste mensen belden vandaag over waarschuwingen die ze hadden ontvangen wegens het niet op de juiste dag en tijd buiten zetten van vuilnis. 's Middags heb ik me beziggehouden met opbreekvergunningen. Bedrijven die ruimte onttrekken aan de openbare ruimte, bijvoorbeeld een steiger op het trottoir, moeten daarvoor een vergunning aanvragen. Het is belangrijk dat dit goed gecontroleerd wordt. Als wij schade ontdekken door werkzaamheden aan bijvoorbeeld de straat, dan kan de gemeente dit verhalen op de betreffende aannemer. Ik heb wel eens meegemaakt dat er voor honderdduizend gulden schade was aangericht.

Vandaag was ik om iets over vijf klaar met werk. Met mijn vrouw bespreek ik altijd eerst wat zij en ik hebben meegemaakt op het werk. Daarna hebben wij heerlijk gegeten.

Pieter van der Wiel (35), Reinigingspolitie centrum