Brug nog half jaar in kabels

ROTTERDAM, 16 NOV. De tuidraden van de Erasmusbrug worden nog ten minste een half jaar door provisorische nylonkabels in bedwang gehouden. Zoveel tijd denkt de Rotterdamse dienst Gemeentewerken nodig te hebben om een permanente oplossing te vinden.

In de gisteren openbaar gemaakte rapportage Trillende tuikabels Erasmusbrug wordt bevestigd dat het trillen waarschijnlijk is veroorzaakt door zogeheten 'regen-wind trillingen'. Dat verschijnsel doet zich voor bij gladde buizen. Bij heftige regen ontstaan waterstroompjes, die door de pal op de brug staande wind op hun plaats worden gehouden. Ze bewegen in hetzelfde ritme op en neer als de buis en versterken die beweging. Hoe dit effect precies werkt, is nu onderwerp van fundamenteel onderzoek in Duitsland, Frankrijk en Japan.

De trillingen van de verschillende tuikabels liepen uiteen, de maximale uitslag was 1,5 meter. Ook het wegdek van de brug golfde op 4 november heen en weer met een uitslag van 20 tot 40 centimeter. Voorzien was 5 centimeter. Het brugdek is in de windtunnel getest.

Gemeentewerken onderstreept in haar rapportage dat de regen-wind trillingen niet in een windtunnel getest kunnen worden - het effect is alleen nog in praktijk aangetoond. Zo memoreert Gemeentewerken dat het Duitse Bundesambt onlangs een richtlijn uitvaardigde waarin wordt geadviseerd pas na het optreden van het effect maatregelen te nemen.

Voor de oplossing van het probleem gaat Gemeentewerken volgens directeur De Wijs uit van drie “zoekrichtingen”. In een eerste variant worden de tuikabels permanent aan elkaar gekoppeld. Een tweede mogelijkheid is het aanbrengen van extra dempers tussen tuikabel en brugdek. Een derde mogelijkheid bestaat uit de aanpassing van het oppervlak van de tuien door middel van ribbels, gleuven of spiralen, zodat de waterstroompjes zich niet vastzetten. Ook een combinatie van maatregelen sluit Gemeentewerken niet uit. Het koppelen van de tuidraden met kabels kan op de lange termijn evenwel vermoeiingsverschijnselen teweegbrengen.

De Deense ingenieur A. Larsen, die om een second opinion is gevraagd, prefereert het aanbrengen van spiralen, zoals dat in Denemarken experimenteel op de Far⊘-brug wordt toegepast. Deze methode vereist evenwel grondige regenproeven op ware grootte, omdat de spiralen het aerodynamisch profiel van de tuikabels ingrijpend veranderen. Larsen wijst erop dat deze methode de esthetiek van de Erasmusbrug intact laat.