AOW

Bij de discussies over de financiering van de AOW dienen we niet uit het oog te verliezen, dat er behalve in de financiële ook in de reële sfeer wat moet gebeuren. Een vergelijking met de Farao van weleer dringt zich op.

De Farao kon er niet mee volstaan in de vette jaren goud op te potten, want goud kun je niet eten. Hij moest ook zorgen dat er graan werd gespaard om dit in de magere jaren te consumeren. Het probleem met de AOW is dat bejaarden veel diensten consumeren en diensten kun je niet sparen.

Neem, om de gedachten te bepalen, aan dat door de vergrijzing de vraag naar verzorgers verdubbelt. In een vrije markt zullen dan de salarissen van de verzorgers stijgen, en wel zolang tot er evenwicht ontstaat. Zijn er - wegens de ontgroening - niet voldoende personen die het beroep van verzorger ambiëren, dan zijn de verzorgers beter af omdat ze meer verdienen, maar ontberen de bejaarden desondanks verzorging.

Eén van de methoden om dit probleem op te lossen is: een fonds vormen, belegd in vreemde valuta, waaruit te zijner tijd grootscheepse immigratie van verzorgenden kan worden gefinancierd. Een andere methode is: voorzieningen treffen om de behoefte aan zorg te verminderen, bijvoorbeeld door het bouwen van aangepaste woningen. Daar moeten we dan wel snel mee beginnen!

Het Planbureau zou een paar modellen moeten ontwikkelen die inzicht verschaffen in hoe de samenleving er over dertig tot vijftig jaar uit zou kunnen zien. Op grond daarvan zou de regering een strategie moeten uitstippelen die aangeeft langs welke weg die samenleving kan worden gerealiseerd. Pas als we daarop een duidelijke visie hebben kunnen we beslissen wat we vandaag en in de naaste toekomst moeten doen, in de financiële èn in de reële sfeer.

    • Drs. G.M.W. Sebus