PSV met paniekvoetbal weer koploper

EINDHOVEN, 15 NOV. Het is een merkwaardig gezicht de spelers van PSV in de laatste minuten van de wedstrijd als beginnelingen de bal te zien wegschoppen. Een topploeg die niet weet hoe het met een man meer een 2-1 voorsprong tegen het bescheiden Sparta moet verdedigen. Met een beetje geluk slaagde PSV er in de zege veilig te stellen, waarna het analyseren van het fenomeen paniekvoetbal kon beginnen.

Feyenoord dat zich schoppende en slaande overeind houdt, Ajax dat systeemloos naar de beginselen van het voetbalspel zoekt en PSV dat zich geen raad weet met een tegenstander die weigert aan te vallen. De topclubs van het Nederlandse voetbal mogen dan weliswaar door hun gestuntel tegen de zwakke clubs vermaak en vertier in ere houden, met kwaliteitsvoetbal heeft het weinig van doen. Mogelijk zijn het de bladeren die van de bomen vallen. Of verlangen de voetballers naar een overwintering in een warm klimaat waar ze oefenpartijtjes kunnen spelen en kunnen strandvoetballen - daar zijn ze nooit te moe voor?

Zelfs de meest levenslustige ploeg van de topclubs in deze jaargang, PSV, is naarmate de competitie vordert, nauwelijks nog in staat leuk te voetballen. De oorzaak zou gezocht kunnen worden bij het overladen en vooral chaotische wedstrijdprogramma. Een gezond mens is immers gebaat bij regelmaat, sportmensen des temeer. Daaraan kunnen de verplichtingen worden toegevoegd die een aantal spelers als international heeft. Trainer Advocaat was het bijvoorbeeld opgevallen dat zowel de spelers van Ajax als PSV een paar dagen na het duel Nederland-Wales 'verkrampt' voetbalden. Hij pleitte er zelfs voor geen competitiewedstrijd binnen een week na een interland te spelen. Dan maar een kortere winterstop.

PSV zou blij moeten zijn dat de club in het Europa-Cuptoernooi is uitgeschakeld, anders zou dat ook nog verplichtingen geven en de race naar het kampioenschap te vermoeiend maken om met succes te volbrengen. De ploeg ervaart nu hoe het is favoriet te zijn voor de titel. Hooggespannen verwachtingen leiden misschien eerder tot verkramping dan een zwaar programma. PSV mag dan vaak het spectaculairste voetbal van Nederland spelen, dit hoge niveau vasthouden blijkt veel energie te vergen. Het is een verschijnsel dat meer favorieten in de sport kennen. Vanuit de underdog-positie is het gemakkelijker strijden.

Omdat PSV favoriet is voor de titel, besloot Sparta gisteren naar Eindhoven te komen zonder de bedoeling te hebben aan te vallen. Verdedigen, zo massaal mogelijk, aanvallen als de kans zich voordeed, maar dan wel na overleg met de trainer. Het is begrijpelijk dat Sparta zich niet wenst te laten vernederen en niet met een forse nederlaag naar huis wil. Maar van strijd waar het publiek recht op heeft is zo spelend geen sprake. In het Britse en Duitse voetbal willen de spelers van een zwakke club wel eens hun borst nat maken wanneer ze op bezoek gaan bij een topclub. Maar niet Sparta, de sympathieke club uit Rotterdam beklaagt zich liever over het onrecht in de voetbalwereld.

Bijna had de tactiek van Sparta succes. Bij de eerste aanval en de eerste hoekschop trof Van der Hoeven gemakkelijk doel, omdat de hele PSV-verdediging zich beperkte tot toekijken: 0-1. Een van de betere Spartanen, Groenendijk, verrekte vervolgens een spier en moest zich laten vervangen. Het spel van Sparta werd nog triester. De gelijkmaker van PSV leek nabij. Maar doelman Metgod redde steeds bekwaam. Bij een hoekschop van Jonk kon hij vlak voor rust echter niets uitrichten, waardoor PSV-verdediger Stam de bal in het doel kon koppen.

Met Zenden in plaats van Vink speelde PSV met meer dreiging. Eerst trof Nilis de ver uitlopende doelman Metgod op zijn weg, waarna de ene na de andere PSV'er in kansrijke positie miste. De al de hele wedstrijd strompelende Eijkelkamp werd gewisseld voor Marcelo. Tien minuten later frommelde de Braziliaan de bal al in het doel, nadat Metgod de bal uit een vrije trap van Nilis niet kon vasthouden. Zenden en Marcelo zagen doelman Metgod nogmaals uitstekend ingrijpen bij hun schoten en werden in navolging van de andere PSV'ers moedeloos.

Sparta krabbelde een beetje op. Zes minuten voor tijd profiteerde verdediger Stam, veruit de beste man van het veld, van de oprukkende Spartanen. Hij sprintte op een pass van Jonk, maar werd vervolgens onderuit gelopen door Renfurm. Scheidsrechter Uilenberg kon niet anders dan de rode kaart trekken. Met elf tegen tien wist PSV zich geen raad. Sparta trok ten aanval en uit een opportunistische aanval kopte invaller Den Dungen nog bijna raak. PSV haalde opgelucht het einde, Sparta stond te klagen. De scheidsrechter was niet goed, de reservebank zwak bezet en zo verder. Het leven is dezer dagen zwaar. Voor welke voetballer niet?

    • Guus van Holland