Moeder spin

Moeder spin zit in de krul van een blaadje naar haar net gesponnen web te kijken. Goed gedaan, denkt ze.

Zw wacht af. Een dikke bromvlieg komt in de buurt van het web, cirkelt wat rond en raakt zachtjes in de draden verstrikt. De vlieg lijkt zich te verzetten, maar als het ene pootje vrij komt, zit net het andere weer vast.

Likkebaardend rent de spin naar haar prooi. Dat is niet gek, denkt ze, die ziet er lekker uit.

Plotseling verbergt moeder spin zich razendsnal. Vanuit haar schuilplek ziet ze hoe een hand haar web vernielt en de vlieg zijn vrijheid schenkt.

Oh oh, denkt ze, nu is er geen eten meer. En ik ben al zo slap. Moet ik weer aan het werk. Stiekem pinkt ze een traantje weg, net als de vlieg. Hij is zo oud en zo moe. En hij heeft bijna geen kracht meer om naar een ander web te vliegen.

Even verderop wandelt een tevreden man.

    • Edmond Krabbendam