MINCE AND MASH (1)

In de herfst wordt de overvloedige oogst van pompoenen in New England vooral langs de weg aan de man gebracht. Op lange schragentafels ligt een enorme schakering pumpkins en squashes uitgestald: groot, klein, ovaal, bolrond, glad of geribd.

Ook de kleuren variëren van oranje, geel of diep donkergroen tot geel-groen gestreept, groen met zwart gespikkeld of groen met witte vlekjes. Het kan niet op met al die afstammelingen van de genus Cucurbita. Met de verkoop houden de boeren zich niet direct bezig. Passanten die pompoenen hebben uitgezocht, betalen door geld in een jampot stoppen die op de tafel staat. Een gepensioneerde boer in Maine die het niet kan laten zijn land te bewerken, vertelde dat hij ieder seizoen een zakcentje van zo'n 10.000 dollar ophaalt met de verkoop langs de weg. Hij verkoopt niet alleen pompoenen maar ook suikermaïs, appels en brandhout voor de kachel. Eind oktober duwt hij vrouw, hond en hengel in zijn pick-up truck en rijdt naar Florida om te overwinteren. Wat er nog aan pompoenen rest, laat hij op het veld liggen voor de vogels. New Englanders zijn meesters in het bereiden van pompoen. Heel vaak vullen ze pompoen met substantiële zaken en stoppen hem dan in de oven. Stuffed and baked pumpkin is de favoriete dagschotel van Bill, de kok van een drukbezochte diner in het oude havengebied van Portland. Alles wat hem voor handen komt stopt hij in een pompoen en vaak zitten daar clams bij, die heerlijke schelpdieren waar je in New England zo prettig mee om de oren wordt geslagen. Maar de versie met mince and mash is waar zijn cliëntèle het hardst om zeurt. Daarover spoedig meer.