Ahold ziet rol voor zichzelf bij voedselzekerheid

ROME, 15 NOV. Kan Albert Heijn ook een rol spelen in de mondiale voedselzekerheid? Zeker, zegt Fons Schmid van Ahold. Hij lobbyt in Rome voor de Europese levensmiddelenhandel en was gisteren bij een forum over de voedingsindustrie. In het hoofdstuk distributie denkt Ahold veel kennis te kunnen overdragen aan landen als China en Brazilië. In veel landen is de verspreiding van voedsel immers een groot probleem en ligt het te bederven.

Met name in de middengroep van zich ontwikkelende landen denkt Ahold veel te kunnen doen aan kennisoverdracht. “Distributie is een vak”, zegt Schmid. Het kader moet voor hem wel verdere liberalisering van de wereldhandel zijn, iets waar met name veel niet-gouvernementele organisaties grote vraagtekens bij zetten.

Om de kosten van de voedseltop te drukken is een aantal sponsors geworven, en een daarvan is PTT Post. In een kamertje achter de conferentiezaal hangt de rode vlag van het bedrijf en komen mensen af en toe een pakje brengen. Zaterdag wordt de eerste lading naar het verwerkingscentrum in Hoofddorp gebracht en daarna stuurt de PTT ze gratis heel de wereld over.

“We hopen zo een beetje goodwill te kweken”, vertelt Dick van Aalderen, account manager van PTT Post. “Het is een stukje uitstraling.” Hij wijst op de dikke enveloppen voor Papoea Nieuw Guinea die in een bak liggen. “Ze stoppen alle enveloppen in een envelop en komen die bij ons brengen, want ze willen graag wat cadeautjes voor thuis meenemen. Ook mensen uit Afrikaanse landen letten erg goed op het gewicht van hun bagage.” Hij heeft ook net voor een Amerikaanse mevrouw een Italiaanse kerstcake ingepakt.

Dit sponsorschap komt niet uit de lucht vallen. De PTT verzorgt al een jaar lang de buitenlandse post van de FAO. Van Aalderen vertelt dat er iedere dag ongeveer 400 kilo post wordt opgehaald in Rome, gedeeltelijk voorgesorteerd, en die dan vanuit Nederland verder de wereld over wordt gestuurd. De FAO bespaart hiermee op zijn post en de PTT krijgt er flink wat volume en een prestigieuze klant bij. Hoeveel het bedrijf eraan verdient, wil Van Aalderen niet zeggen. “Het is voor ons interessant, maar we hebben echt goed samengewerkt. Het is niet alleen maar muntjes sleuren.” Hij hoopt dan ook dat zijn bedrijf de tender voor volgend jaar opnieuw wint.

Bij andere klanten is het prettig binnenkomen als je kan vertellen dat je ook voor een VN-organisatie de post behandelt. De PTT wil er nog wel zo'n klant bij hebben en aast ook op het contract van de Wereldgezondheidsorganisatie. Wat de gratis verzending tijdens de top gaat kosten, is nog onduidelijk, want de meeste brieven en pakjes moeten nog komen.

FAO-medewerkers die hebben meegeholpen bij de organisatie zijn bijzonder in hun schik met het feit dat er al voor het begin van de top overeenstemming is bereikt over het actieplan. Er zijn nu geen moeizame vergaderingen tot diep in de nacht nodig voor scherpslijperij op bijzinnen en komma's. Maar daarmee is ook veel spanning uit de top verdwenen. Het politieke spel ontbreekt een beetje. Delegatieleden die anders ieder woord proberen uit te onderhandelen, organiseren bilateraaltjes of lopen nu door de gangen van het FAO-gebouw te slenteren.

Een populaire stop is de fotohoek. À raison van 6.000 lire, ongeveer 6,50 gulden, kunnen de deelnemers hier een fikse foto van zichzelf krijgen, voor het thuisfront. Op grote panelen hangen rijen verkleinde foto's om uit te zoeken. Alleen de eerste dag al hebben de FAO-fotografen zesduizend foto's gemaakt. Sommige sceptici zeggen dat de deelnemers zo in ieder geval met iets tastbaars thuis kunnen komen.

De groeiende populariteit van golf vormt een bedreiging voor de voedselvoorziening, zeker in Azië, zo waarschuwt de milieu-organisatie Worldwatch. In landen als Thailand, Japan en Maleisië is veel goede grond bestemd als green. Zuid-Korea had twee jaar geleden 86 golfbanen, met plannen om er nog eens tweehonderd extra bij aan te leggen.

Ook in de steeds intenser wordende strijd om water krijgen de golfbanen vaak voorrang boven landbouwgrond, omdat de golftoeristen veel geld binnenbrengen. Japan kan niet genoeg voedsel produceren voor zijn inwoners, maar heeft wel meer dan tweeduizend golfbanen. Die beslaan bij elkaar een groter oppervlakte dan groot-Tokio. Sommige provincies in China en Vietnam hebben al een verbod ingesteld op de aanleg van nieuwe golfbanen. “In de Verenigde Staten zijn 17.000 golfbanen”, zei Lester Brown, voorzitter van Worldwatch. “Een land als de Verenigde Staten kan tientallen miljoenen golfers hebben, maar China zal zich dat nooit kunnen veroorloven.”