De terugkeer van een hoofdpijn

The Rocky Horror Picture Show (1975) Regie: Jim Sharman. Met: Tim Curry, Susan Sarandon, Barry Borstwick, Jonathan Adams en Meat Loaf. In Amsterdam, The Movies.

De kleding, de muziek en de kleuren uit de jaren zeventig zijn al een tijdje terug. Het wachten was alleen nog op de terugkeer van de film Rocky Horror Picture Show uit 1975. Na incidentele nachtvoorstellingen is de meest winstgevende cultfilm aller tijden terug in de reguliere avondvoorstelling. In Nederland heeft de Rocky Horror een kleine groep aanhangers die de film van stad naar stad achternareizen. In Engeland en de Verenigde Staten is hij al jaren een hit bij een publiek dat breder is dan het Nederlandse.

De film, in 21 jaar uitgegroeid tot een film-show waaraan het publiek meedoet, is een extravagante parodie op horror en science fiction-films. De travestiet Dr. Frank N. Furter - met rood geverfde Mick Jagger-mond en torenhoge hakken - creëert in zijn laboratorium zijn ideale man Rocky: blond, gespierd en vrijwel hersenloos. Het truttige stel Brad en Janet (Barry Borstwick en Susan Sarandon) strandt met autopech bij Franks kasteel vol feestende freaks en waagt zich aan seks en drugs.

Vooral Amerikaanse en Engelse liefhebbers van de film doen naar hartelust mee met het verhaal. Als er getrouwd wordt in de film, gooit het publiek met rijst. Als Janet haar haar tegen de regen beschermt met een krant, komen in de zaal de waterpistolen en kranten tevoorschijn. In de gangpaden wordt meegedanst op de dans in de film, de Time Warp. De dialogen in de film gaan zo traag dat er voldoende ruimte overblijft voor komische toevoegingen van het publiek.

De show in de zaal begon toen de film in 1976 in de nachtvoorstelling van het Waverly theater van Greenwich Village steeds dezelfde vijftig mensen trok. Eerst bedachten ze wat kolderieke teksten, daarna doken ook de netkousen van Frank en de nerd-bril van Brad op in de zaal.

Inmiddels is de interactie een vast ritueel voor een publiek dat niet meer alleen uit excentriekelingen bestaat. Er is zelfs een officieel draaiboek voor het publiek gemaakt. Tijdens incidentele vertoningen op homo-festivals in Nederland bleek ook het Nederlandse publiek de codes te kennen: na afloop zag de zaal eruit als een huiskamer waar een kinderfeestje was geweest zonder toezicht van ouders.

Soms spelen acteurs het drama voor het filmdoek na. In Amsterdam houdt een amateurgezelschap deze maand ook een paar opvoeringen voor het doek. Hoewel het gezelschap de plank soms behoorlijk misslaat - travestiet Frank N. Furter wordt gespeeld door een vrouw - draagt zo'n show bij tot de hilarische sfeer in de zaal.

De Rocky Horror Picture Show, in 1973 begonnen als musical die ook in Nederland is opgevoerd, werd bij zijn verschijnen unaniem de grond in geboord. De recensent van Time Magazine kreeg van de film “een hoofdpijn waar je alleen vanaf kunt komen door zelfmoord te plegen.”

Nog steeds is niet iedereen gecharmeerd van de liedjes op de meest onlogische momenten, de karikaturen, en de taboetjes die vrolijk doorbroken worden: overspel, SM, kannibalisme, travestie en homoseksualiteit. Toch kan het zijn dat de film ook hier door een wat breder publiek bezocht gaat worden. Hij wordt hier voor het eerst zo vroeg op de avond vertoond dat iedereen erheen kan.

    • Martine van Eck