OUMOU SANGARE

Oumou Sangare: Worotan (World Circuit 045). Distr. Munich

Ook Worotan zal in Mali wel weer honderdduizenvoudig op cassette worden gezet want Oumou Sangare blijft er inmmens populair ondanks of dankzij haar kritische teksten. In de titelsong wordt het idee gehekeld dat een goede vrouw een onderdanige is, in Denw het stigma dat kinderloze vrouwen opgedrukt krijgen en in Tièbaw de onrechtvaardigheid van het polygame stelsel.

Ook muzikaal is er vergeleken met haar vorige cd's niet veel veranderd, al zijn er in drie stukken 'horns' te horen, waaronder die van saxofonist Pee Wee Ellis. In het merendeel van de stukken zijn het nog steeds kittige repliekzang en jagende percussie die de sfeer bepalen.

De enige uitzondering is Djorolen, een traag wiegende ballade met naast de gitaren slechts een huilende fluit. Vooral omdat het een nieuw facet van haar stem laat horen zou Sangare zulke stukken vaker moeten zingen.