Nat zandveld veel te snel voor hockeyers Den Bosch

DEN BOSCH, 11 NOV. Thuisvoordeel is bij hockey een relatief begrip, zoveel publiek staat er meestal niet langs de lijn bij een wedstrijd in de hoofdklasse. 's-Hertogenbosch is de uitzondering op de regel dat de meeste liefhebbers pas toestromen als de landstitel op het spel staat. Gisteren stonden ongeveer twaalfhonderd toeschouwers langs de kant, iets minder dan het totaal aantal leden van de ambitieuze vereniging.

Ze schreeuwden de Brabantse hockeyers tevergeefs naar voren. Amsterdam bracht het krachtsverschil met een 5-1 zege tot uiting.

Het thuisvoordeel van Den Bosch is niet alleen te danken aan de enthousiaste menigte langs de kant, de spelers in het zwart-gele tenue hebben doorgaans veel baat bij hun ouderwetse kunstgrasveld. De mat wordt nog met zand bestrooid en niet met water besprenkeld. De bezoekende clubs zijn niet gewend aan het trage kunstgras van Den Bosch, dat met zijn verdedigende speelwijze op eigen terrein uitstekend uit de voeten kan. Gelukkig voor Amsterdam had het de afgelopen dagen flink geregend en was het meeste zand van het tapijt gespoeld. Het veld was daardoor sneller en uitstekend geschikt voor het Amsterdamse combinatiespel.

Het krachtsverschil tussen beide koplopers was verrassend en onthutsend tegelijk. Eens te meer bleek het verschil tussen routine en enthousiasme, tussen tactisch inzicht en tomeloze ijver. Zelfs de meest ervaren Bosschenaren liepen zichzelf voorbij tegen de Amsterdamse spelers, die aantoonden dat techniek en intellect in de hockeysport belangrijkere wapens zijn dan snelheid en agressie. Een balletje even rustig rondspelen bleek goud waard in Atlanta en was gisteren van doorslaggevend betekenis in de nationale topwedstrijd. Het spel van Den Bosch viel tegen, na alle positieve verhalen van de laatste maanden. Bij de strafcorners van Wolbert werd stoorzender Lammers domweg omvergelopen door de uitlopende Amsterdamse verdedigers. Den Bosch, vorig seizoen verrassend vijf, had deze zomer geïnvesteerd in nieuwe spelers. Sinds jaar en dag putten de zuidelijke topclubs uit de talentvolle jeugd van omringende verenigingen. Brabant staat trouwens bekend om zijn enorme jeugdarsenaal. Nu Oranje-Zwart en Tilburg hun beste senioren aan Den Bosch kwijtraken, is de bijnaam FC Brabant zoals die in een regionale krant werd beschreven niet eens overdreven. De nieuwste aanwinsten zijn middenvelder Delmee en aanvaller Geeris, die via de jeugd van het Boxelse MEP en de senioren van Tilburg in Den Bosch verzeild raakten. Zij gaven het verdedigend sterke elftal meer stootkracht, resulterend in zes gewonnen competitieduels. Vorige week leed Den Bosch zijn eerste puntverlies, maar de 2-1 nederlaag bij HGC werd alom als eervol beschouwd. Tegen Amsterdam kwamen de speltechnische gebreken duidelijk aan het licht. De thuisclub ontbeerde persoonlijkheden in het veld, spelers die met een individuele actie (zoals Van den Honert) of desnoods een scheldkanonnade (zoals Brinkman) de geestdrift aanwakkeren.

Amsterdam werd in 1994 en 1995 landskampioen. Afgelopen zomer hing een aantal topspelers zijn stick in de wilgen, maar de hoofdstedelijke club blijkt nauwelijks aan kwaliteit te hebben ingeboet. Met krachtpatser Brinkman, balvirtuoos Van den Honert en goaltjesdief Eikelboom beschikt Amsterdam over hockeyers die een wedstrijd naar hun hand kunnen zetten. Het drietal stond gisteren aan de basis van elke aanval en alle doelpunten.

Volgens de Bossche coach Van Gent hadden zijn vedetten teleurstellend gespeeld. “Ik heb vandaag geen international bij ons gezien. De topspelers maken het verschil in een topduel. Zij zijn de motor waar alles om draait. Helaas miste ik de bezieling. Wij speelden te traag, we waren te laat met onze acties.”

Van de gebruikelijke uitblinkers bij Den Bosch hoefde doelman Jansen zich weinig te verwijten. De held van Atlanta - zijn oranje keepersuitrusting herinnert nog aan de Spelen - had geen schuld aan de vijf Amsterdamse tegentreffers. De keeper bij wie reactiesnelheid en verbaal vermogen gelijke tred houden, probeerde zijn ploeggenoten naar voren te schreeuwen, maar het vloeken en toeren sorteerde weinig effect.

“Kom op Den Bosch, geloof erin”, riep Jansen bij een 3-1 achterstand. De Bossche veldspelers zagen het niet meer zitten, liepen op hun tandvlees en mochten zich gelukkig prijzen dat Amsterdam in de slotfase overging tot galery play. Van den Honert stond zelfs rustig zijn veters te strikken en met zijn reservespelers te keuvelen, wanneer de bal een eindje uit de buurt was.

De nummer zestien met de kromme benen heeft zich na Atlanta afgemeld als international, maar door zijn flexibele karakter en zijn liefde voor het betere 'pielwerk' lijkt een rentree in het Nederlands elftal niet uitgesloten. Gisteren overvleugelde Van den Honert de onlangs opgeroepen international Van de Weide. Bondscoach Oltmans, een van de toeschouwers in Den Bosch, heeft het onnavolgbare spel van Van den Honert waarschijnlijk met gemengde gevoelens gadegeslagen.

    • Jaap Bloembergen