Geen zoen, geen deal

“Ik moest een schaap een tongzoen geven”, zong Hans Dorrestijn ooit op klaaglijke toon. Artie Schimmel, Kamerlid van D66, was vorige week niet minder getourmenteerd: “Ik heb de heer Van Hoof géén zoen gegeven.” De toon waarop ze het zei deed vermoeden dat het zoenen van een VVD'er het allerverschrikkelijkste is wat iemand van D66 zichzelf aan kan doen.

De vermeende amourette speelde zich af rond het WAO-debat. Er zou een 'deal' zijn gemaakt tussen VVD enerzijds en D66 met PvdA anderzijds. De VVD'er Henk van Hoof zou zijn handtekening hebben gezet onder een motie van de twee andere coalitiepartners waarmee WAO'ers van 48 jaar en ouder niet zo streng herkeurd zouden worden. Als tegenprestatie zouden D66 en PvdA de staatssecretaris van Sociale Zaken, VVD'er Frank de Grave, geen strobreed in de weg leggen bij zijn eerste grote testcase, het debat over de vernieuwing van de WAO.

Deal of niet, het was een tamme Kamervergadering afgelopen week, zeker gezien de stormen die eerder rond het onderwerp hebben gewoed. Ook Jan Marijnissen van de SP was de kabbelende sfeer niet ontgaan. Het zal die onderlinge paarse afspraak wel zijn, vermoedde hij. Zonder enige aanleiding werd hij door De Grave geïnterrumpeerd. De staatssecretaris wist wat er achter de meegaandheid van de coalitiefracties zat. Hij had het zelf gezien: Schimmel had Van Hoof een zoen gegeven. Marijnissen twijfelde niet langer: De Zoen was de bezegeling van De Deal. Hij wist het zeker toen hij Van Hoof naar de interruptiemicrofoon zag struikelen om de staatssecretaris te wijzen op de privacy van Kamerleden.

“Zo'n Pietje Bel toch”, hoorde je op de publieke tribune over het klikken van De Grave. Want het was dezelfde De Grave die zich tijdens de Algemene Beschouwingen aan fotografen presenteerde als 'new kid on the block' door zich, gelijk een fotomodel op een motorkap, op de rand te draperen van de balustrade waarachter de rest van het kabinet zat. Het was dezelfde man die met gekromde hand voor het kruis placht aan te geven dat het tijd is voor een schorsing van een debat. En het was dezelfde De Grave die moest erkennen dat hij de coalitieverhoudingen verkeerd had ingeschat, toen een dag na zijn onthulling Schimmel de gelegenheid kreeg haar visie op de werkelijkheid te geven. Er bleek sprake van deal noch zoen. Pietje Bel had slechts een grapje gemaakt. (RG)

    • Robert Giebels