Honderden decibellen en paardenkrachten

Hellendoorn is sinds gisteravond het toneel van de Golden Tulip Rally, de laatste rally van het seizoen. Rijder Henk Vossen en navigator Alex Luteijn zijn bewapend met honderd decibel en driehonderd paardenkrachten.

HELLENDOORN, 9 NOV. Scheuren is alledaagse kost voor een rallycoureur, maar soms moet hij zich ook overgeven aan plakken en knippen. Nadat de vier man sterke serviceploeg met zijn bolide op de oplegger bij het hotel is gearriveerd, knipt Henk Vossen het startnummer op maat en plakt nummer 5 op het portier. Van de eerste geldboete is hij al verzekerd, vele uren voor de start. Stickers van sponsoren, aangeleverd door de organisatie van de rally, laat hij onberoerd in een plastic zak zitten. Vossen vindt het zonde om er zijn wagen mee te bezoedelen. Deze esthetische overweging kost 300 gulden.

Privérijder Vossen heeft iets met Hellendoorn, al was het alleen maar omdat hij er in 1992 met zijn huidige navigator Alex Luteijn de rally won. De 51-jarige ondernemer uit Tegelen reed in deze omgeving in 1973 de Tulpenrally, een evenement dat losstaat van het gelijknamige spektakel dat jaarlijks in Hellendoorn wordt gehouden. Op de nabijgelegen Holterberg was destijds een klassementsproef opgenomen in het parkoers, dat strekte van de aankomstplaats in Polen tot de finish in Noordwijk. Vossen beschikt inmiddels over 28 jaar ervaring als rallyrijder.

Een dag voor de start op vrijdagavond hebben Vossen en Luteijn (32) de meeste kilometers al gemaakt. In de nacht van woensdag op donderdag waren ze aangekomen in hun hotel bij Hellendoorn, waarna ze van de vroege ochtend tot 's avonds laat de negen routes verkenden waar de klassementsproeven worden gehouden. Elk parkoers werd ten minste twee keer gereden, tot er aan het einde van de dag meer dan 500 kilometer was afgelegd. Ze deden dat niet in hun donkergroene Ford Escort Cosworth met zijn zeven versnellingen, ongeveer 300 paardenkrachten en een topsnelheid van rond de 230 kilometer per uur, maar in een bestelauto van een verhuurbedrijf.

“Succes vanavond en morgen”, roept een serveerster van het hotel Vossen, Luteijn en de vier mannen van het serviceteam toe. De vrijdagmiddag is een uur oud, haar werkdag zit er op. Voordat de rally-auto naar de keuring in de plaatselijke manege gaat, krijgt hij een laatste poetsbeurt. Vossen meldt zich er zoals voorgeschreven om 13.01 uur. Buiten produceert de uitlaat op de kop af 100 decibel, de maximaal toelaatbare hoeveelheid. “Meestal zitten we er net een decibelletje onder”, zegt navigator Luteijn.

In de manege worden de auto's van de bijna negentig deelnemende combinaties op overige aspecten gecontroleerd, zoals de brandblusser, de helmen, de kleding, de verlichting. En of de beschikbare 600 paardekrachten in de auto van Vossen inderdaad wel teruggebracht zijn tot zo'n 300 PK. Luteijn: “Onderdelen als de ophanging controleren ze niet. Ze mogen ervan uitgaan dat zulke zaken in orde zijn.” De auto's van de nummers één, twee en drie worden na afloop van de rally een nadere inspectie onderworpen. Dan wordt er bijvoorbeeld naar de versnellingsbak en de remmen gekeken. De rijders worden niet aan een dopingcontrole onderworpen, wel kan een benzinemonster worden genomen om te controleren of het octaangehalte niet te hoog is. Na een half uur is Maria 25 - de naam van zijn vrouw gekoppeld aan de 25ste rally-auto van Vossen - goedgekeurd. Op toeristentempo rijdt hij door het dorp terug naar het hotel. Een klein ventje kijkt met grote ogen naar de rally-auto die voorbijrijdt. Stoer steekt hij zijn duim omhoog.

Zo rustig als Vossen door de bebouwde kom manoeuvreert, zo snel schiet hij over de buitenwegen, om even te laten voelen welke krachten dit getemde beest op vier wielen in zich heeft. De digitale teller schiet naar de 200, de maag sputtert tegen. Opluchting: met de remmen is niks mis.

Met luxe heeft dit geweld niks te maken. Het schakelen gaat met horten en stoten en er rammelt het een en ander in de stalen kooi. Als Vossen even later het parkeerterrein van het hotel opdraait, controleert een van de mecaniciens de spanning van de ongeveer 65 banden die voor deze ene auto beschikbaar zijn. Inderdaad, de rallysport mag wat kosten. “Voor een ton per jaar doe je niet veel”, zegt Vossen, die in Hellendoorn de derde plaats in het Internationaal Rally Kampioenschap van Nederland verdedigt. Hij doet dat in een auto die hij begin vorig jaar tweedehands aanschafte en die nieuw ongeveer 300.000 gulden kost. “Maar er zijn financiële grenzen”, zegt Vossen.

Aan het einde van de middag gaan Vossen en Luteijn nog één keer met de huurauto op weg om de eerste klassementsproef te verkennen. Het is verboden om dat nu te doen, maar ze wagen het er op. Op de onverharde Ontginningsweg, vol diepe sporen, gaat het mis. De doorgewinterde rallyrijder moet buigen voor blubber. “Ik moet dit melden, Henk”, zegt een te hulp geschoten lid van de organisatie. Diskwalificatie dreigt, maar Vossen komt er met een vermaning van af. Een terreinwagen sleurt de bestelauto weer de verharde weg op.

Als laatste voorbereiding op de wedstrijd rijdt het duo zijn rondjes op de Luttenbergring, een verzameling landwegen bij Raalte. De Golden Tulp Rally beleeft daar zaterdag aan het begin van de avond zijn finale, temidden van vele duizenden toeschouwers. Vanaf een A-viertje dicteert de navigator zijn pacenotes, aanwijzingen die veelal zijn vervat in Engelse eenlettergrepige woorden. Drie uur later, om zes minuten over zeven stipt, trapt Henk Vossen het gaspedaal van zijn Cosworth diep in en zet hij koers naar de nacht.

    • Ward op den Brouw