Neuzen streven naar geluk

Voorstelling: Titel onbekend (een theatermysterie), door Cie. de Koe. Tekst/bronnen: Cie. de Koe, Baudelaire, G. Gezelle, Tsjechov e.a. Spel: Frank Focketyn en Warre Borgmans. Decor: Bas Teeken; licht: Marc Claeys. Gezien: 6/11 Plaza Futura, Eindhoven. Tournee t/m 11/1; inl 0032-3-2486660.

“Hoe voel jij je nu?” Die medelevende vraag kan degene aan wie hij gericht is flink in verlegenheid brengen. Hij liegt, hij drukt zich of hij komt rond voor zijn ellende uit, met het risico zijn gesprekspartner dodelijk te vervelen.

Al deze varianten worden doorgespeeld in de nieuwe voorstelling van Compagnie de Koe, een Vlaams mini-gezelschap dat voor de gelegenheid is aangevuld met acteur Warre Borgmans. Hij en Frank Focketyn geven het alledaagse thema een prettig-absurdistische draai. In een minutieuze slapstick-choreografie strompelen zij over de bühne en zelfs wanneer ze over een bananenschil uitglijden blijven hun gebaren nauwkeurig, wat des te grappiger is. Een groot deel van de scènes speelt zich af achter een scherm met kleine openingen. Soms zien wij door die gaten heen alleen twee helder belichte neuzen.

Met zachte stemmen die door onzichtbare microfoontjes worden vervormd informeren de neuzen naar elkaars welbevinden. Dan smeekt postbode John (Borgmans) zijn vriend Jim (Focketyn) om een gunst: of hij de minnaar van zijn vrouw uit de weg wil ruimen. Hetgeen gebeurt. Niet door fysiek geweld, maar door de bekentenis van Jim dat hìj die minnaar was.

De helden in dit knap geconstrueerde, aan thrillers en klassieke tragedies over driehoeksrelaties refererende verhaaltje willen maar één ding: geluk. Waartoe wel eerst aan een aantal voorwaarden voldaan moet zijn, zoals het hebben van een vrouw, een vriend, een huis. Maar die vertrouwde begrippen worden hier nu juist op losse schroeven gezet. Is een vrouw die het met een ander doet je vrouw nog wel? Kun je gepaai en gedraai wel vriendschap noemen? En wat heb je aan een huis waarin je je niet thuisvoelt?

Door voortdurend te verhuizen proberen de heren in Titel onbekend het geluk te vinden dat hen zo dikwijls ontsnapt. Daarbij zitten de twee elkaar nogal in de weg, want Jim wil het huis waarin John net is komen wonen verkopen omdat hij zelf een rustieke stulp op het oog heeft. Hun geluksdromen lijken mooi en poëtisch, zeker in combinatie met de gedichten die zij elkaar voordragen. Helaas, de dromen ontaarden in botsende belangen die het ongeluk alleen maar versterken. En daarom is de vraag 'hoe voel je je nu' hier meer dan verwarrend: hij groeit uit tot een helse beproeving.

    • Anneriek de Jong