Gentech soja

In NRC HANDELSBLAD van 2 november werd in een artikel over genetisch gemanipuleerde soja gemeld dat het onmogelijk zou zijn te achterhalen welke boon in een bulk herbicide-resistent (HR) is en welke niet. Om deze reden zou etiketteren onmogelijk zijn. Het is echter wel mogelijk om te achterhalen of in een bulk HR-soja is verwerkt.

Een Amerikaans bedrijf, Genetic ID, kan aan de hand van een monster soja-meel binnen 48 uur bepalen of daar HR-soja in zit. De test-gevoeligheid is 0,02 procent. Dit is een zeer bruikbare methode om toch te kunnen etiketteren.

Verder wordt in het artikel gemeld dat de door de soja-boeren gebruikte hoeveelheid bestrijdingsmiddel dankzij de HR-soja teruggebracht kan worden van 1,13 kilo per hectare naar 0,74. Veel mensen maken hieruit op dat dit een winst voor het milieu is. Deze getallen zeggen echter niets zonder een extra gegeven: het vervuilend vermogen per kilogram. Het ene bestrijdingsmiddel is het andere niet, en het vervuilend vermogen verschilt van verbinding tot verbinding. Het is heel goed mogelijk dat 0,74 kilo Roundup meer milieuschade oplevert dan 1,13 kilo andere bestrijdingsmiddelen.

De grootste risico's van genetisch gemodificeerde gewassen vind ik helaas niet terug in het artikel. Deze risico's worden gevormd door het uitkruisen en genetische drift. De gewassen bloeien en produceren stuifmeel. Bijen, vogels en wind zorgen voor een bijna wereldwijd transport, zodat we er rekening mee moeten houden dat het vreemde gen over een paar jaar ook in ongemanipuleerde gewassen te vinden is. Dit maakt genetische manipulatie tot een onbeheersbare wetenschap.

Ook het spontaan muteren (genetische drift), hetgeen vooral bij genetisch veranderde oganismen wordt waargenomen, geschiedt geheel buiten de invloedssfeer van de wetenschap om. Eventuele problemen die hierdoor optreden, zijn nooit meer te verhelpen.

Ik hoop hiermee duidelijk te hebben gemaakt dat genetische modificatie lang niet zo onschuldig is als zij oogt.