Bill Breckenridge

Galerie Louise de Haan, Burgwal 2, Haarlem. T/m 24 nov. Vr t/m zo 13-17u.

Galeries met een forse winkelruit zie je maar zelden - ze houden er over het algemeen niet van om met koopwaar geassocieerd te worden. Galerie Louise de Haan in Haarlem is daarop een uitzondering. Als je daar dezer dagen naar binnen tuurt, kijk je in een donker aquarium. Dat komt enerzijds door het graniet op de vloer, anderzijds door de veertien grillig gevormde panelen waarmee de Engelse kunstenaar Bill Breckenridge (1967) de drie wanden van de galerie heeft gevuld. Een van die panelen lijkt op het silhouet van een haai, een ander heeft iets schelpachtigs, op een paar van de panelen zijn ook schelpen vastgeplakt - het geheel zou het decor voor een onderwateropera kunnen zijn.

Galerie Louise de Haan bestaat pas sinds september, en voor een beginner heeft ze een gedurfd programma. Zo is bij de tentoonstelling van Breckenridge geen prijslijst te bekennen - de installatie moet als geheel verkocht worden. En dat zou wel eens niet mee kunnen vallen, want het werk van Breckenridge is niet bepaald toegankelijk. De panelen die soms aan een kwal of een schelp doen denken, blijken bij nadere bestudering meestal amorfe vlakken, poepbruin of boa-roze gespoten, en met viltstiften bewerkt. Op bijna ieder paneel heeft Breckenridge bovendien pontificaal zijn handtekening aangebarcht, die er uitziet als het logo van een graffiti-artiest. Dat Breckenridge met die beperkte middelen toch een intrigerende installatie heeft gemaakt, komt vooral door de consequente variatie van die elementen (de panelen, drie of vier kleuren, de handtekening, de vissen), wat zijn werk iets obsessiefs geeft. Van de toeschouwer lijkt hij zich ondertussen weinig aan te trekken, maar dat maakt merkwaardig genoeg niet uit; Breckenridge's eenzelvigheid is interessant genoeg om lang naar te kijken.

    • Hans den Hartog Jager