Witschge neemt Utrecht eindelijk op sleeptouw

UTRECHT, 7 NOV. Het Utrechtse voetbalpubliek weet nog wat beleving is. Gedurende anderhalf uur klonk gisteravond tromgeroffel en gezang op de Bunnik-zijde. Het laffe spel van Volendam en de moeizame aanvalsgolven van de thuisclub konden de pret niet drukken in de Galgenwaard. Een supporter stond bij elke teleurstellende actie met een dildo te zwaaien, als uiting van zijn woede in dit geval. Maar ook deze toeschouwer ging uiteindelijk tevreden naar huis. FC Utrecht behaalde een zwaarbevochten 1-0 zege.

Italiaanse taferelen op de tribunes, Amsterdamse sfeermakers op het veld. Michael Mols en Rob Witschge gaven het harkerige spel van FC Utrecht nog een beetje kleur. De behendige midvoor en de sierlijke middenvelder vielen op temidden van de harde werkers en de noeste dravers. Ze streelden de bal en hadden oog voor hun medespelers. “Ze zijn in principe een meerwaarde voor het elftal”, nuanceerde trainer Ronald Spelbos de inbreng van het tweetal. “Maar ze moeten nog veel meer kunnen brengen.”

Mols en Witschge waren tegen Volendam betrokken bij de enige goal van de wedstrijd. Een kwartier voor tijd speelde Witschge de bal in de voeten van Mols, die vanaf de rand van het strafschopgebied wegdraaide van zijn tegenstander en vervolgens verwoestend uithaalde. Via de onderkant van de lat verdween de bal in het Volendamse doel: een fantastisch doelpunt, de achtste van Mols dit seizoen.

Mols en Witschge werden in de armen gesloten door de Utrechtse supporters, alsof zij in Wijk C zijn opgegroeid en zich voor altijd aan de stad hebben verpand. Het tweetal speelde als junior in de jeugd van Ajax en kwam afgelopen zomer na allerlei omzwervingen terecht bij de plaatselijke FC. Ze zijn de krenten in de pap voor de liefhebbers van technisch voetbal. Weliswaar genieten de Utrechtse fans vooral van een sliding en een tackle - de reden waarom John van Loen zo gewaardeerd wordt - maar een paar balvaardige spelers zijn onontbeerlijk op het hoogste niveau.

Mols (25) is bekend om zijn kap-en draaibewegingen zoals hij tegen Volendam ten overvloede demonstreerde. Hij is sterk in de kleine ruimte en weet zijn geringe lichaamskracht gecompenseerd door Van Loen, de onvermoeibare stoorzender in de punt van de aanval. Mols, eenmalig international, relativeert zijn tweede plaats op de topscorerslijst. “Van Loen verzet verschrikkelijk veel werk, daar maak ik dankbaar gebruik van. We gunnen elkaar het succes. Zonder hem had ik er nu niet zo veel ingeschopt.”

Witschge (30) is van origine een linksbuiten, maar hij heeft zijn meeste profjaren als middenvelder gespeeld. In december 1995 werd hij bij Feyenoord uit de selectie verwijderd. Hij werd als zondebok beschouwd van de vertroebelde sfeer in Rotterdam. Na een gewonnen kort geding mocht hij na de winterstop wel weer met het eerste elftal meetrainen, maar de dertigvoudige international kwam onder trainer Arie Haan nauwelijks meer aan spelen toe.

FC Utrecht lijkt de goede keuze op het juiste moment, hoewel Witschge tot dusverre teleurstelde bij zijn nieuwe club. In het begin van het seizoen hobbelde hij plichtmatig over het veld. De slechte resultaten van het elftal gingen hand in hand met het fletse spel van Witschge. “Iedereen verwachtte dat ik deze ploeg op sleeptouw zou nemen, maar zo makkelijk gaat dat niet. Ik had in het begin last van kleine blessures en moest ook wennen aan de speelstijl hiero. Toch vond ik alle kritiek een beetje overdreven. Ik ben al een jaar of tien profvoetballer, ik weet echt wel wanneer ik slecht heb gepresteerd. Mijn vader is de eerste die met kritiek komt. Zo slecht vond hij het niet.”

Afgelopen zondag behoorde Witschge voor het eerst tot de uitblinkers. Utrecht won tegen NAC zijn eerste thuiswedstrijd. Gisteren volgde de tweede zege voor eigen publiek. Voor de ogen van de voltallige familie strooide Witschge tegen Volendam bijna ouderwets met dieptepasses. Zijn fluwelen linkervoet verleidde het enthousiaste publiek tot spreekkoren die hij de afgelopen jaren zelden meer heeft vernomen. Zingend onder de douche gaf hij na afloop uiting aan zijn herwonnen spelplezier. Met een twinkeling in de ogen nam hij de felicitaties in ontvangst. “Ik heb het erg naar mijn zin bij Utrecht. De sfeer is fantastisch, dat komt mijn spel ten goede.”

Even verderop toonde Spelbos zich een kritische leermeester. Hij vindt Witschge, met wie hij bij Ajax een seizoen in het eerste elftal speelde, niet scherp genoeg. “Bij balverlies komt hij nog tekort. Aanvallend kan het ook nog beter. Tien goeie voorzetten is niet genoeg. Met zijn techniek moet Robbie dertien van de vijftien ballen panklaar kunnen neerleggen.”

    • Jaap Bloembergen