IJsselmeer

A.C.M. Rietveld's kritiek op Wouter van Dieren's IJsselmeerplan (2 november) roept de vraag op of Rietveld zelf niet wat meer op dit meer moet gaan varen, of eens een verhandeling over golven lezen.

Van Dieren is namelijk zuiver in de leer als hij het IJsselmeer korte, hoge golven verwijt. Kort en hoog tegelijk, dat is namelijk de kern van het lastige-golfverhaal, overal ter wereld. Dat immers levert als resultante een steile golfslag op, die als een constante reeks barrières schepen golf na golf aan de boeg tegenhoudt.

Die golven hoeven echt niet hoog te zijn. De hoogste golven remmen niet, zolang dankzij de diepte van het water de afstand tussen twee toppen maar groot genoeg is om ze niet tevens steil te maken. Omgekeerd zijn lage golven wel remmend steil als de afstand tussen twee kammen door een geringere waterdiepte maar klein genoeg is.

Rietveld daarentegen gewaagt enkel van strijklengte en waterdiepte en laat die componenten slechts in een factor hoogte resulteren. Over steilte heeft hij het niet. Hij komt alleen lage golven tegen op het IJsselmeer. Dat klopt, maar vervelend steil zijn ze niettemin. Ik heb bij een noordwester windkracht 5 en golven van 50 centimeter hoogte (laag, in mijn beleving) wel eens acht uur over het traject Enkhuizen-Stavoren gedaan, almaar weggezet door die golven van Van Dieren.

    • W.F. Geradts