Erasmusbrug (1)

Zoals ongetwijfeld velen met mij heb ik gefascineerd gekeken naar de dronkemansbewegingen van de Erasmusbrug onder het geweld van de storm. Terwijl iedereen van nature aanvoelt hoe de slingerbewegingen van de stalen tuien ontstaat, heb ik nergens de voor de hand liggende remedie daartegen gelezen.

Het onderling verbinden van de tuien met 'nylon' kabels is geen erg charmante oplossing, technisch noch esthetisch. Het verkleint weliswaar de golflengte van de slingerbewegingen (afhankelijk van het aantal verbindingen), maar in de grond blijft het probleem aanwezig.

De werkelijke aerodynamische oplossing kennen we eigenlijk allemaal, als we even de gedachtensprong maken. Hoge fabrieksschoorstenen, met name die van inherent slap materiaal, kampen met hetzelfde probleem. Daar bestaat de oplossing uit een spiraalvormige opstaande stalen rand die over de volle hoogte van de schoorsteen is aangebracht. Deze verstoort de natuurlijke interactie tussen een luchtstroom en een gebold voorwerp voldoende om de opgetreden slingerbewegingen te voorkomen.

Misschien ook geen esthetische winner, maar we houden tenminste die mooie brug heel.

    • Mr. J.N. van Thienen