Brits debat over de haargrens van Blair

LONDEN, 7 NOV. Om geen kiezers te verliezen heeft de leider van de Britse Labourpartij gisteren moeten bekennen dat hij zijn wilde haren kwijtraakt. Over de politieke implicaties van die onthulling raken de Britse media vandaag niet uitgesproken. Sinds Winston Churchill heeft het land geen kale premier meer gekend.

Aanleiding voor die haarkloverij was maandag een bericht op de voorpagina van de Financial Times waarin de zakenkrant onthulde dat Labourleider Tony Blair zijn haarstijl had veranderd om vrouwelijke kiezers te behagen. Uit een recente opiniepeiling was gebleken dat zijn populariteit bij de vrouwelijke helft van de natie veel lager is dan bij mannen. In 1992 hielpen oudere vrouwen de Conservatieve John Major aan een verkiezingszege.

Om te voorkomen dat het bericht in de Financial Times het beeld zou bevestigen dat de Conservatieven bij voorkeur van de oppositieleider schetsen, namelijk dat hij alleen maar verpakking zonder inhoud is, kwam Labour gisteren direct met een stellige ontkenning. “Mijn probleem is niet, wat zal ik nu eens met mijn haar doen, maar hoe houd ik het”, verklaarde Blair. De persdienst van de partij toonde foto's waarop het wijken van de haarlijn meedogenloos werd blootgelegd.

Britse media reageerden met een stortvloed aan woord- en beeldgrappen. Kranten gaven de lezers vanmorgen een voorproefje hoe een kale Blair eruit zal zien. Allemaal voerden ze specialisten op, van kappers tot psychologen, van feminologen tot de onderwijzer die Blair in zijn schooldagen nog over zijn lange haar onderhield. Hoofdthema was de positie van de kalende man in de moderne samenleving.

Intussen bezocht Blair gisteren de vrouwenafdeling van een ziekenhuis, begeleid door zijn echtgenote. Tijdens het vragenuurtje in het Lagerhuis dinsdagmiddag, nam hij het ook al op voor vrouwen in de gezondheidszorg. Aanwijzingen dat hij zich wel degelijk sterker richt op haar en haar stem.