Alle soorten kleding per postorder; Soberheid als modieus criterium

Hoe modegevoelig zijn de kleren die worden aangeboden in de postordercatalogus? Valt er een eigentijdse garderobe uit samen te stellen?

Voor patchwork moeten we bij Otto zijn, voor lakleer bij Wehkamp, en voor de basics bij het Franse La Redoute.

Niets houdt de consument tegenwoordig nog tegen om zich doorlopend nieuwe kleding aan te schaffen. Worden de openingstijden van de winkels niet verlengd, dan verrijst er om de hoek wel weer een nieuw warenhuis. En in het holst van de nacht kan er altijd nog een postordercatalogus worden doorgewerkt. Dat laatste wordt zo ongemerkt door heel wat Nederlanders gedaan, blijkt uit het marktaandeel dat de postorderbedrijven gezamenlijk in de nationale kledingsector innemen. Dat aandeel is volgens de gegevens van de Nederlandse Stichting voor Statistiek, sinds 1993 gestegen tot ruim 2 procent.

In Nederland kan men kleding bestellen bij onder andere Wehkamp, Otto, La Redoute (uit Frankrijk), Klingel (van oorsprong Duits), A.P.C. (Frans) en Bader (Duits). Tezamen leveren deze bedrijven twee keer per jaar zo'n zes kilo aan catalogi. Alle soorten kledingstukken zijn vertegenwoordigd; van sportkleding en lingerie tot glitterjurken in kerstsfeer. We kunnen uitgaanskleding van lakleer bestellen bij de Wehkamp en een patchwork-vest bij Otto. Blijft de vraag hoe modegevoelig deze kleding is. Valt er uit dit aanbod een eigentijdse garderobe samen te stellen?

De bijschriften in de catalogi wekken in eerste instantie weinig vertrouwen; postorderbedrijven omschrijven hun aanbod graag in een geruststellende jaren vijftig-stijl. 'Koket manteltje', 'Leuke korte bermuda. Pittig kort model'. Of, bij een jas en jurk in dezelfde paarse stof: 'Hiermee maakt u een stijlvolle entrée: crêpe en satijn afgewisseld in een vlot ensemble'.

Bij het doorbladeren van kilo's gidsen dringt zich al snel een criterium op om modegevoeligheid aan te toetsen, en dat is soberheid. Want afgezien van de bijna weer verdreven trend van de dierenprint, onthoudt modebewuste kleding zich doorgaans van drukke dessins, applicaties, stofinzetten en figuratieve voorstellingen.

Maar de ontwerpers van Otto, Klingel en Bader versieren een groot deel van hun kleding met juist zulke accenten: afbeeldingen van tijgers en panters op sweaters, satijnen vlinders op jaspanden, truien versierd met parels die wegvallen in de roze mohairwol, rokken met contrasterende stiksels en opgenaaid kant. Op de foto's in de gidsen blijkt hoe kleding met dit soort versieringen de aandacht afleidt van degenen die ze dragen. Van het voorkomen van dat speciale fotomodel blijft niets hangen, maar van haar pullover met wilde Indianen-motieven des te meer.

De Trend-catalogus van Otto en ook Wehkamp bieden soberder ontwerpen, maar het repertoire is hier tamelijk eenzijdig: de samenstellers van de verschillende catalogi hebben blijkbaar onderling afgesproken dat alle Nederlandse vrouwen tegenwoordig aansluitende stretch-broeken moeten dragen, met een strak truitje en een trenchcoat tot boven de knie. Er is nauwelijks iets anders te krijgen, maar in deze categorieën biedt men weer wel veel keuze. Zo is de turtlenecksweater verkrijgbaar met korte mouw, lange mouw, zonder mouw, in wol, katoen, polyamide of lycra. En in bijna alle denkbare kleuren.

Voor trendgevoelige kleren die de basics overstijgen moet de Nederlandse postorderbestelster uitwijken naar het buitenland, en wel naar het modebewuste Frankrijk. La Redoute bijvoorbeeld, dat sinds een paar jaar ook in Nederland opereert, heeft behalve eigen modellen ook kleding in het assortiment van bekende ontwerpers als Sonia Rykiel, Yves Saint Laurent en Michel Klein, en van de merken Elite en Kookaï. De catalogus van La Redoute laat zien dat avondkleding niet per se bedekt hoeft te zijn met glitter om toch een feestelijke indruk te maken, en dat kleren niet altijd uitgesproken vrouwelijk hoeven te zijn; de broeken zijn veelal geïnspireerd door mannenpakken, de T-shirts overhemdachtig en de colberts recht en lang. De mode van La Redoute ziet er kwalitatief goed uit, maar is wel aanmerkelijk duurder dan die van de Nederlandse bedrijven.

Tussen al die glossy postordergidsen is er een die de ogenschijnlijke noodzaak van glinsterende foto's en grijnzende fotomodellen aan zijn laars lapt - en dat is Jean Touito, van het Franse kledingmerk A.P.C.. Modeontwerper Touitou weigert mee te doen aan modeshows, en verkoopt zijn kleding in kleine achteraf straatjes in onder meer Parijs en Antwerpen. Een deel van zijn modieuze, maar ook 'tijdloze' collectie is nu verkrijgbaar per postorder.

Het A.P.C.-gidsje ziet er uit als de handleiding bij een videorecorder; wit met zakelijk zwarte lettertjes. Dit is de enige catalogus waar geen vrouw in te zien is, want de kleding wordt sec gefotografeerd. De omschrijvingen zijn beknopt, met soms een bijzonderheid vermeld in telegramstijl: 'Ieder exemplaar uniek. Patroon steeds anders gebreid.'

Touitou's kleding is al net zo sober. Ook hier 'mannelijk' gesneden broeken en simpele truien. Touitou, die vroeger bij de ontwerpster Agnes B. werkte, streeft naar het lanceren van 'evergreens': zoals de serie overhemden gemaakt van popeline in de basiskleuren écru, wit en zwart, en spijkerbroeken van speciaal voor hem geweven denim. Ondanks zijn sobere stijl, maakt Touitou ook nog wel eens een voor zijn doen uitbundig ontwerp. Het gerende rokje met plaid-achtige ruit in geel, paars en bruin bijvoorbeeld, die nauwelijks zou misstaan bij de ruitpatronen in de catalogus van Klingel.

Wat in de 'mode' is, is een kwestie van defitinie. Als komende winter alsnog de mix & match-mode doorbreekt (waarbij zoveel mogelijk 'vloekende' stijlen moeten worden gecombineerd), breiden de mogelijkheden voor de postorderbedrijven zich aanzienlijk uit. Dan zijn plotseling ook de Indianen-motieven van Klingel modieus.

A.P.C.: tel. 00-33-1-44390660

Bader: tel. 077-3873337

Klingel: tel. 010-4478686

La Redoute: tel. 076-5715060

Otto: tel. 0134-651515

Wehkamp: tel. 038-4973311