Maledicti

We waren gewaarschuwd. De koude blik van het bronzen masker uit de tweede eeuw dat vorige week juichend uit de modder werd gehaald, sprak boekdelen. Maar niemand werd bang. Afgelopen weekeinde stroomde het parlement onder water, maar de debatten over de hogesnelheidslijn gingen gewoon door.

Dus sloeg de vloek van de Romeinse legionairs andermaal toe, nu in het hart van ingenieurend Nederland. Plotseling zwaait de bejubelde Erasmusbrug als een lamme pop in de wind. De bruggenbouwers van de oudheid weten wel hoe ze polderjongens het wreedst kunnen treffen.

Het gevonden masker zou op de liedjeszanger Gordon lijken. Wat een vergissing! Het is het gezicht der wrake. De Nederlandse regering maakte vernieuwing van steden en spoorlijnen tot speerpunt van haar beleid. Sindsdien wordt de stilte van de Nederlandse bodem flink verstoord. Skeletten, oude zwaarden, boemerangs, godenbeelden, maskers: alles wordt in noodopgravingen snel naar boven geschept, voorafgaand aan de vloedgolf van weg- en waterbouw.

Inclementia divum has evertit opes, zei Virgilius al: de onbarmhartigheid van de goden heeft deze pracht vernietigd.

    • H. Smeets