Zangeres Mylène d'Anjou kan niet anders dan indruk maken

Voorstelling: Platina, door Mylène d'Anjou, m.m.v. Wim Boor (piano). Regie: George van Houts. Gezien: 31/10 in Klein Bellevue, Amsterdam. Tournee t/m 17/4. Inl. 020-6129565.

“Ik heb een stem om in te wonen”, zingt de door Mylène d'Anjou gespeelde zangeres in het haar op het lijf geschreven Lijflied - en als ze uitgezongen is, zwelgt ze in de adoratie die haar ten deel valt, terwijl een traantje van gespeelde emotie in haar ooghoek fonkelt. Deze zangeres is immers een door de wol geverfde poseuse, wier lieve glimlach even onecht is als de opschepperij over de vele successen die haar ten deel zijn gevallen. Alles wijst erop dat ze allang in de vergetelheid is weggezakt, maar zij schept op dat ze al tien jaar heeft weten te voorkomen dat 'de bladen' over haar schrijven. En dat ze nu in zo'n bescheiden theatertje optreedt, is een bewuste keuze: “Carré volkrijgen, dat kan iederéén.”

Mylène d'Anjou is een multi-inzetbaar zangeres, actrice en cabaretière, die in kleine kring al veel mooi werk heeft verricht zonder daarmee op grotere schaal roem te vergaren. Vorig jaar maakte ze haar eerste soloprogramma, de tragi-komische monoloog Klem; nu speelt ze samen met de even veelzijdige pianist Wim Boor het zangduo Bo & Cees, dat in een jubileumvoorstelling de grootste successen uit het verleden nog eens de revue laat passeren.

Ze oogt, met haar blonde lakkapsel en haar gele mantelpakje met gouden broche, als een amalgaam van een hele rij ex-tienersterretjes-op-leeftijd en zingt malicieuze parodieën op het soort nummers dat zo'n van zichzelf vervulde vocaliste zou zingen: van quasi-existentialistische chansons tot en met commercieel klinkende liedjes met obligate zinnetjes over oorlogen en milieuvervuiling.

Gaandeweg sluipen in dat repertoire echter steeds meer nummers op niveau, met als hoogtepunt het schrijnende Hou je van 'm, een door Jelle de Vries vertaald lied van Irving Berlin. En dat geeft aan de voorstelling iets dualistisch: eigenlijk zou zo iemand de hele avond op middelmatige wijze middelmatige liedjes moeten zingen, maar Mylène d'Anjou kan als zangeres niet anders dan indruk maken. Ze is als Liza Minnelli die in Steppin' out een onbeholpen danseres moest spelen, of Johnny Kraaykamp die in The entertainer de rol had van een slechte komiek. Maar de manier waarop ze dat valse kreng tot leven brengt en langzamerhand ontluistert, maakt haar tot een comédienne van formaat.

    • Henk van Gelder