HERMAN BROOD OVER 50 jaar genotzucht

Herman Brood. 50 - De Soundtrack (uitgebracht door BMG). 5/11 is Herman Brood in Paradiso Amsterdam met onder anderen Trijntje Oosterhuis, Jules Deelder, Nina Hagen, Henny Vrienten en Hans & Candy Dulfer.

“Het ligt voor de hand te denken van iemand die veel drank en drugs gebruikt, dat hij niet lang meegaat. Maar ik heb er nooit aan getwijfeld dat ik het zou redden. En nu ik bijna vijftig ben merk ik dat mijn lichaam zich voegt naar mijn genotslust. Er is een grote harmonie tussen mij en mijn lichaam. Het protesteert alleen nog als ik echt iets verkeerds doe. Als ik een tijdje te weinig vitamine C neem, krijg ik pijn aan mijn tandvlees. Dan weet ik: ik moet een glaasje jus d'orange gaan drinken.”

Herman Brood (1946, Zwolle) wordt morgen vijftig. Behalve als kunstschilder en muzikant, staat Brood ook bekend als rock 'n' rolljunkie: een grootverbruiker van drank en drugs. Ter gelegenheid van zijn verjaardag heeft Brood, die de laatste tijd vooral veel publiciteit kreeg als schilder, weer een cd opgenomen. Op 50 - De Soundtrack staan duetten met onder anderen André Hazes, Trijntje Oosterhuis, Jules Deelder, Nina Hagen, Henny Vrienten en Hans & Candy Dulfer. Morgenavond viert Brood zijn verjaardag met een optreden in Paradiso waar een aantal van deze gastmuzikanten zal optreden.

“De hoeveelheid drank die ik op een dag inneem is niet te overzien, maar ik gebruik al vijfentwintig jaar dezelfde portie speed: twee gram per dag. Meer kan ik niet kwijt in mijn lichaam. Ik zie mijn drugsgebruik graag op een romantische manier: ik ben een Pietje Bell-junk, een schavuit. Met mijn bizarre gewoontes creëer ik afstand van het burgerbestaan, net als hoeren en soldaten sta ik buiten de gewone maatschappij. Dat vind ik een comfortabel gevoel. En als je dan maar zorgt dat je af en toe een nette vent bent, kun je daarna weer maanden gek doen.

“Ik heb natuurlijk het geluk dat ik van mijn talenten min of meer in welvaart kan leven. Vroeger, toen het me nog niet zo voor de wind ging redde ik me ook altijd wel, hoor. Toen sleet ik mijn dagen als kleine crimineel, op het gebied van in regenpijpen klimmen enzo. Tegenwoordig doe ik vooral mijn best zo min mogelijk tijd kwijt te zijn met vervelende dingen, als daar zijn: wachten in de file, in de rij staan. Ik ben een efficiënte levensgenieter.

“Ik ben per dag veel tijd kwijt aan mijn seks-drive. Ik voel me overgeleverd aan wat mijn piemel wil. Je kunt hem zien als een lastige hond die je uitlaat en die dan ontzettend aan je trekt, tot je er doodmoe van wordt. Nu ik vijftig word, gaat het er niet rustiger aan toe. Ik wil niet opscheppen, maar nee, het wordt eigenlijk steeds erger.

“Toch staan die platte gewoonten, dat hoerenlopen en dergelijke, mijn spirituele ontwikkeling niet in de weg. Ik houd vast aan de discipline om dagelijks mezelf onder de loep te leggen, te proberen mijn hoofd breder te maken. Dat kan allemaal samengaan; na een jaar van meditatie in de jungle ontdek je dat je in het bordeel binnen tien minuten tot dezelfde inzichten komt.”