Youssou N'Dour overtreft zijn twee ontdekkingen

Concert: De Jololi Revue met Youssou N'Dour, Cheikh Lô en Yandé Codou Sène. Gehoord: 1/11 Paradiso, Amsterdam. Verder: 2/11 Vrijthof, Maastricht (Music Nights), 3/11 Stadsschouwburg, Nijmegen (Music Meeting).

De dankzij de hit Seven Seconds naar een groot Westers publiek doorgebroken zanger Youssou N'Dour is geen domoor.

Platen produceren is vaak lucratiever en in in elk geval minder vervelend dan het eindeloos uitmelken van een succes. Hij richtte daarom in Dakar de Xippi Studio op en ging op zoek naar talent dat ook buiten Senegal een gehoor verdiende. Een maand lang toert hij nu door West Europa om zijn eerste 'ontdekkingen' te presenteren, de al bijna bejaarde 'priesteres' Yandé Codou Sène en de broodmagere rasta-zanger Cheikh Lô.

De laatste is ook niet piepjong meer, hij scoorde in 1990 een lokale hit maar wachtte vervolgens geduldig op de juiste producer. Dat Youssou N'Dour die inderdaad voor hem is bleek al uit de cd Ne La Thiass, verschenen op het label World Circuit, één van de beste Afrikaanse pop-platen ooit vervaardigd.

Het geluid en de fraseringen van Cheikh Lô lijken sterk op die van N'Dour, maar dan afgespeeld op een lagere snelheid, trager en lager dus, en wat minder briljant. Wat de cd zo goed maakt, de fraaie elektro-akoestische balans en de opmerkelijke relaxtheid in alle tempi bleek in Paradiso moeilijker te verwezenlijken maar de boodschap kwam niettemin over.

Cheikh Lô schrijft heel doorzichtige en melodieuze stukken in een stijl die men kan omschrijven als 'Afrikaanse country-rock'. Hoe het komt dat zijn stukken zo zonnig klinken en vaak iets Spaans hebben, zou hij eens moeten uitleggen in een interview.

Zangeres Yandé Codou Sène, gestoken in wat men in Suriname een 'kotomisi' noemt, kwam wat minder uit de verf, maar die moest dan ook haar koortje missen. Haar vaak 'parlando' gezongen a capella 'preken' hebben een wat snibbig karakter, als van een oma in een strenge bui. Maar haar staccato-frasen pakken heel goed uit in Lees Waxul, een formidabel duet met Youssou N'Dour, waar Seven Seconds met Neneh Cherry totaal bij verbleekt. Op de World Network cd Gainde is dit wondertje terug te vinden, net als een ander spannend duet: een loflied op Senegal en madame Sène zelf.

Dat Youssou N'Dour in het uitverkochte Paradiso zelf het beste zingt, al doet hij niets om zich op te dringen, is een feit dat niemand kan ontgaan. Zijn lenige alt en formidabele fraseringen zijn slechts met die van één man vergelijkbaar: de in 1964 vermoordde Amerikaanse soul-zanger Sam Cooke. De laatste werd niet ouder dan 29, N'Dour gaat, al oogt hij nog steeds als een knappe koorknaap, al aardig in de richting van de veertig.