Corsmit (3)

In het artikel 'Gij zult niet aanraken' (Z 14 sept.) zegt Lucieer: een psychiater mag niet gelijktijdig de rol van leermeester of goeroe vervullen, want dat is grensoverschrijdend. Een goeroe maakt mensen tot willoos instrument, en een mens moet kunnen kiezen. In een behandeling zoals Lucieer die voorschrijft, ben je als patiënt nog minder dan een nummer, laat staan mens.

Er zijn wel subtielere keuzes te maken in een mensenleven dan die van een baan (als die er al is) of religie. Ik zou de mensen de kost niet willen geven die door te vluchten in hun werk, zichzelf en anderen in hun omgeving geestelijk en lichamelijk kapot maken. De Nobel zegt dat een gevoel van exclusiviteit voor de patiënt soms noodzakelijk is en het keerpunt kan betekenen in iemands genezingsproces. Lucieer zegt dat dat grensoverschrijding is. Haptonomie zoals Corsmit die bedrijft draagt bij aan een diep gevoel van veiligheid, juist door seksualisering van het contact uit te sluiten. In mijn eigen activiteiten en opleidingen als masseuse heeft deze haptonomische achtergrond, bij Ward opgedaan, mij enorm geholpen de contacten helder te houden.

Mijns inziens overschrijdt Lucieer alle grenzen door de moedige werkwijze van Corsmit af te straffen met een royement. Bovendien laat hij veel ex-huidige en mogelijk nieuwe patiënten niet de vrijheid om voor menselijkheid te kiezen, in plaats van voor ernstig ziek zijn of de nieuwe negentiger jaren nieuwlichterij.

Naschrift Renée Braams: Corsmit is veroordeeld door het Medisch Tuchtcollege omdat hij geen professionele afstand tot zijn patiënten in acht nam en optrad als een goeroe. Van klachten over seksueel getinte intimidatie is hij altijd vrijgesproken. Juist omdat het niet gaat om concreet geweld is de zaak-Corsmit zo'n slepende kwestie geworden. Het Medisch Tuchtcollege vindt echter dat Corsmits goeroedom en zijn gebrek aan professionaliteit reden genoeg zijn om hem de doktersbul te ontnemen.

    • Mevr. J.M. Kruitbosch