OOR (25) categoriseert

Jubileumnummer van OOR: 'Over Stromingen'. Prijs ƒ 12,95, verkrijgbaar tot 27 november.

Jubileumfeest: 2 november in de Melkweg. Overdag (10.00-16.00) popmarkt, expositie en popquiz. 's Avonds (19.45 - 5.00u) optredens van Verve Pipe, Au Pairs, The Aloof, Arno & Band en dj's.

Een van de verdiensten van het muziekblad OOR is dat het zich nog altijd bezig houdt met de meest uiteenlopende soorten popmuziek. Ondanks de vergevorderde versplintering van de populaire muziek in stromingen en substromingen schrijft OOR, dat deze week zijn vijfentwintigjarig bestaan viert, zowel over jungle als over metal, zowel over easy tune als over Afrikaanse pop. Om die karakteristiek te onderstrepen heeft OOR ter gelegenheid van het jubileum een nummer Over Stromingen gemaakt, waarin vijfentwintig verschillende muzieksoorten worden behandeld. Bij deze editie wordt een cd-rom cadeau gedaan met dezelfde titel.

In het tijdschrift komen onder andere aan bod: gitaar-rock, fusion, camp, dance, Britpop en avant-garde. Sommige lemma's worden behandeld door een essay, andere door een interview met een vertegenwoordiger van de betreffende stijl: bijvoorbeeld Waylon Jennings voor country en Richard Thompson voor de singer/songwriters. Dat OOR in zijn tweewekelijkse uitgave de verschillende stromingen aan bod laat komen is lovenswaardig. De vraag is alleen of zo'n inventarisatie een leuk jubileum-nummer oplevert.

Met Thompson en Jennings wordt de geschiedenis doorgenomen van respectievelijk de folkrock en country. Het verloop van een stijl moet steeds in een artikel van drie pagina's passen, met als gevolg een overdaad aan namen en lp-titels. Bij het noemen van al die feiten blijft bovendien weinig over van het enthousiasme dat interviewer en muzikant bij 'hun' stroming moeten hebben. Een uitzondering daarop vormt het gesprek met Lars Ulrich, de drummer van Metallica. Ulrich praat zo aanstekelijk over hardrockers Black Sabbath en een onbekende groep als Diamond Head, dat hij direct tot beluisteren aanzet.

Over het onderwerp 'gitaarrock' schreef huisfilosoof Tom van Engelshoven een verhandeling waarin hij de gitaar opvoert als een vrouw - een vrouw die zich in de loop der jaren heeft laten liefkozen, mishandelen en 'op haar buik schilderen'. Van Engelshovens betrokkenheid bij het onderwerp wordt voldoende duidelijk, maar het is jammer dat hij vooral de voor de hand liggende gitaristen en gitaargroepen op een rijtje zet: Neil Young (over wie in iedere aflevering van OOR al wordt geschreven), Sonic Youth en Nirvana. De redactie van OOR, die tenslotte ook de Eerste Nederlandse Pop-encyclopedie uitgeeft, lijkt liever te willen categoriseren en inventariseren dan te analyseren. De favoriete vorm voor de artikelen is dan ook het vraaggesprek in plaats van de reportage of het essay.

Terwijl de tijdschrift-versie van 'Over Stromingen' enigszins leidt onder het streven naar volledigheid, heeft die zelfde instelling wel een aardige cd-rom (uitsluitend voor Windows) opgeleverd. Deze is duidelijker onderverdeeld naar stroming en minder 'opgehangen' aan representatieve artiesten. Onder 'Mainstream' zijn bijvoorbeeld de 'sterren' te vinden: Madonna, Dire Straits, Prince. En onder 'gitaarrock' staat alles van Kiss tot The Breeders. Van alle artiesten is een biografie - veelal een bijgewerkte versie van die in de OOR-ecyclopedie - opgenomen en worden hit-noteringen vermeld. Sommige stromingen zijn nogal kunstmatig bij elkaar geveegd. Dan is Nick Cave ineens 'avant-garde', net als de Velvet Underground, of begint de R&B-stroming in de jaren tachtig met Bobby Brown.

Maar de overzichtelijke en informatieve cd-rom van OOR zet bovenal het ontstaan en het verloop van de verschillende muziekstijlen helder uiteen - waardoor het indelen van de electro-pioniers van Kraftwerk bij de 'gitaarrock' kan worden vergeven.