Wankelmoedig balanceren

De politiek van Helmut Kohl getuigt niet van moedige modernisering, maar van wankelmoedig balanceren. Deze kanselier weet helaas te goed wat de 'kleinen' willen horen en wat de groten willen hebben.

Helmut Kohl heeft zijn verdiensten. Met een feilloos instinct heeft hij de kans benut de staatkundige eenheid van Duitsland te voltooien. Dat zij alleen aan zijn Duitslandpolitiek te danken zou zijn, blijft een vrome legende van de kanselier, hoe intensief zij ook door amateur-historici mag worden gekoesterd. Waren het niet de inwoners van de DDR, de buren in Polen en Hongarije, was het niet Gorbatsjov, waren het niet de sociaal-democratische kanseliers Brandt en Schmidt die noodzakelijke voorwaarden voor een verenigd Duitsland schiepen. [...]

De Bondsrepubliek is in het tijdperk-Kohl in menige discipline recordhouder geworden. Kohl wilde de staatsschulden verminderen en het aantal arbeidsplaatsen uitbreiden. Hier moet hij wat door elkaar hebben gehaald. De Bondsrepubliek is na veertien jaar Kohl niet fit voor de 21ste eeuw. [...]

Respect zij hem gegund: respect voor het uithoudingsvermogen waarmee hij mikte op het kanselierschap. Respect voor het bedenkelijke talent waarmee hij zelfbewuste politieke medestanders tot figuranten op het politieke toneel degradeerde. Maar fouten en tekortkomingen zijn duidelijk aan het licht getreden. De kanselier doet nu alsof hij met de afgelopen veertien jaar niets te maken heeft, niet met het feit dat dit land niet fit is voor de toekomst en niet met het feit dat de sociale vrede in gevaar is. Helmut Kohl - een monument? Het brokkelt af voordat het stucwerk droog is.