Onrust in Enschede na ontslag hockeycoach

ENSCHEDE, 28 OKT. Slagregens teisteren sportpark Wesselerbrink-Noord, de toeschouwers verregenen en EHV verliest met 3-1 van Oranje Zwart. Zes wedstrijden heeft de Enschedesche Hockey Vereniging gespeeld in de hoofdklasse, vijf gingen verloren. De cijfers stemmen somber, maar de club maakt zich vooralsnog meer zorgen over het herstellen van de orde binnen de vereniging.

Rust kan EHV dezer dagen wel gebruiken. Afgelopen weken was de club middelpunt van een klucht met een hoog soap-gehalte. Aanleiding voor alle consternatie was het ontslag van interim-coach André Geers, een fysiotherapeut uit Harfsen, zes dagen voor het begin van de competitie. Bovendien deed de leiding een dringend beroep op Geers om zijn gezicht voortaan niet meer te laten zien op het sportcomplex in Enschede-Zuid. Vooral die laatste maatregel wekte bevreemding. “Zijn aanwezigheid werkt onrust in de hand”, zei voorzitter J.W. Hidskes ruim drie weken geleden.

Na het ontslag zetten spelers zich openlijk af tegen het bestuur. Ze namen het heft in eigen handen. De hoofdrolspeler dreigde met juridische stappen. Voorzitter Hidskes voerden achter gesloten deuren gesprekken met het 'slachtoffer' en diens advocaat. In plaats van tekst en uitleg te geven kondigde Hidskes kort na het ontslag een informatiestop aan. Het bestuur omzeilde kritische vragen met: “Geen commentaar.” Zelfs de spelersgroep moest gissen naar de achtergronden van het ontslag van de man die EHV in vijf seizoenen drie keer kampioen maakte.

“Op gegeven moment kreeg ik het gevoel dat hij iemand vermoord had, zo geheimzinnig deed het bestuur”, zegt aanvoerder Niek Hendriks na afloop van het duel tegen Oranje Zwart. Uit onvrede met het besluit, en dan vooral de manier waarop, deed de selectie het verzoek aan Hidskes om af te zien van het aanstellen van een opvolger. Een driemanschap, bestaande uit spelers en begeleiders, nam voorlopig de coaching op zich. Geers verzorgde ondanks zijn ontslag de analyses van de komende tegenstander en trad bij uitwedstrijden heimelijk op als hoofdverantwoordelijke.

In de plaatselijke kranten werd volop gespeculeerd over de redenen voor het ontslag. Het voor de hand liggende argument, de tegenvallende prestaties in de voorbereiding, namen maar weinigen serieus. Ook de spelers niet. Hendriks: “Want zo beroerd waren die niet. Het was een fysiek intensieve voorbereiding, omdat Geers wist dat we een zwaar seizoen voor de boeg hadden. Misschien twee spelers hebben toen in een emotionele bui wel eens hun beklag gedaan. Maar om daar nou een ontslag op te baseren, vind ik op zijn zachtst gezegd ondoordacht. Belachelijk gewoon, zeker omdat het bestuur zijn mond hield.”

Pas vorige week gaf het bestuur details. In EHV Post, het wekelijkse clubblaadje, richtte Hidskes zich in een persoonlijk schrijven tot de 750 leden. Strekking van het betoog: Geers heeft veel betekend voor de club, maar was door zijn “eigenmachtig optreden” niet langer te handhaven. Hij schond afspraken, overschreed het budget en genoot niet langer het vertrouwen van de spelersgroep. Hidskes: “Onvermijdelijk. Er was geen weg terug.”

De plotselinge openhartigheid volgde op de aanstelling van Johan Hidskes, de broer van de voorzitter, als opvolger van Geers. Een keuze die bevreemding wekte, maar volgens de voorzitter een logisch besluit. Vriendjespolitiek is hem vreemd en hockey is een familiesport bij uitstek, benadrukt hij. Johan beschikt over een schat aan ervaring en werd bovendien al in mei benaderd voor de vacature. Niet door de voorzitter zelf, maar door de commissie Tophockey. “Laat dat duidelijk zijn.”

De nieuwe coach uit zich in soortgelijke scherpe bewoordingen. Johan Hidskes: “Ik begrijp dat die bloedbanden heerlijke dingen zijn voor een journalist. Nou, ze doen maar. Het is een toevallige omstandigheid. Mijn belangrijkste taak is deze ploeg weer aan de praat te krijgen na alles wat er is gebeurd. Ik weet dat ik daartoe in staat ben omdat ik goed ben. De rest interesseert mij niet zoveel. Voor EHV is de competitie eigenlijk net begonnen.”

De motieven voor het ontslag blijven onduidelijk. Vooral de toevoeging “onder meer” roept vragen op. Cees Purmer, lid van de stichting Tophockey van EHV, erkent na enig aandringen: “Er speelt meer dan de drie genoemde redenen in het clubblad.”

Geconfronteerd met die uitspraak slaakt Hidskes een zucht. “Die conclusie is aan u.” Waarna hij vervolgt: “Achteraf zeg ik: we hebben het helemaal verkeerd aangepakt. We hebben de speculaties in de hand gewerkt en al die indianenverhalen hebben de club, meneer Geers en feitelijk iedereen bij EHV geschaad. Deze affaire verdient niet de schoonheidsprijs.”

Dat vindt ook Geers. Hij zegt verder af te zien van juridische stappen. “Een beslissing in het belang van de spelers. Het blijft een groot vraagteken. Ook voor mij. Maar niemand die mij verbiedt de uitwedstrijden te bezoeken.”