Achterberg voelt zich alleen in Kerkrade

EINDHOVEN, 28 OKT. Voor de hoofdingang van het PSV-stadion draaide de motor van de spelersbus van Roda al warm. Buiten stonden de voetballers hun vriendinnen te zoenen. Binnen, voorin, zat hun trainer Eddy Achterberg een broodje te eten. Hij keek voor zich uit, kauwde er driftig op los, kin en neus vooruit. Achterberg probeerde zich een houding te geven. Hij probeerde in zichzelf te geloven. Hij wist toch zeker dat hij een hele goede trainer is?

Eddy Achterberg zat op zijn eigen trotse wijze de 8-0 nederlaag tegen PSV te verwerken. Maar hij was zich wel degelijk bewust van zijn benarde positie. Wéér een nederlaag, in vijf wedstrijden één overwinning en één gelijkspel, zestien doelpunten tegen - dat betekent in voetballand dat de gieren boven het stadion scheren. Geloof in eigen kunnen kan de aimabele Utrechter niet worden ontzegd. Maar of dat voldoende is voor het bestuur van Roda om hem als trainer te handhaven, moet worden betwijfeld.

Vanavond heeft Roda-voorzitter Pickée een onderhoud met Achterberg, die op 14 oktober een dienstverband als hoofdtrainer voor onbepaalde tijd met de Limburgse club aanvaardde. Na het gesprek zullen Pickée en zijn medebestuursleden onder wie geldschieter Hendriks met de spelers gaan praten. Duidelijk is dat Achterberg niet de favoriete trainer is van de Roda-leiding. Dat was Achterbergs voorganger Stevens en dat zijn de Belgen Gerets (nu Lierse), Daerden (Standard) en Vandereyken (RWDM), de Duitser Neumann (werkloos) en de Nederlander Rijsbergen (NAC).

Duidelijk mag ook zijn dat Achterberg niet over de kwaliteiten beschikt die hij zichzelf toedicht en die Stevens wel heeft. De tijden van Rij maar mee op de arreslee, wij nemen Twente mee en van Heja de Keu, heja de Keu, waarin Achterberg als fanatieke voetballer van FC Twente furore maakte, zijn lang vervlogen. Achterberg werd een paar jaar geleden door Stevens op aanraden van diens leermeester Rijvers als assistent naar Roda gehaald. De strenge trainingsaanpak van Stevens vroeg om een relativerende, wat humoristische aanvulling. De typische Utrechter werd het vriendje van de spelersgroep bij wie men te rade gaat bij problemen.

Aan de zijlijn naast Stevens roerde Achterberg zich altijd als een opgewonden baasje dat niet schroomde met verbaal geweld de arbitrage te beïnvloeden. Nu Stevens op grond van zijn kwaliteiten door de Bundesligaclub Schalke is ingelijfd, staat Achterberg alleen en blijkt hij gewoon een aardige trainer te zijn die zichzelf af en toe aandoenlijk op de borst klopt. Spelers nemen een loopje met hem, een vriend kan hen niet zomaar ontstijgen. De trainer zei het na afloop van de wedstrijd tegen PSV eerlijk: “Ik moet me dit persoonlijk aantrekken.” En hij liet zich ontvallen dat de spelersgroep - en hij eigenlijk ook wel - zich in de steek gelaten voelde door Stevens. Omdat deze op stel en sprong bij Roda was opgestapt en dus niet plichtsgetrouw zijn contract uitdiende.

Aanvoerder Hesp trad zaterdag op als woordvoerder van de Roda-spelers. In de catacomben van het PSV-stadion, letterlijk met de rug tegen de muur, moest hij proberen te verwoorden wat in de spelersgroep leefde. In de wedstrijd hadden ze de trainer laten vallen, zei hij. En tijdens de wedstrijdbespreking had niemand zijn mond open gedaan, laat staan kritiek geuit. Dat kon toch als een motie van vertrouwen in de trainer worden uitgelegd. Hesp vond dat de pers stemming maakte. Twee cameraploegen hadden Achterberg tijdens de laatste trainingen gevolgd en gezocht naar momenten van verslapping. Nee, de gelederen waren gesloten, Hesp en zijn mannen stonden nog vierkant achter 'hun trainer'.

Intussen liet voorzitter Pickée voor de radiomicrofoon doorschemeren dat zijn voorkeur en die van zijn medebestuursleden de laatste weken was uitgegaan naar een trainer als Gerets. Hij zei het te betreuren dat Belgische trainers niet voor Nederlandse clubs mogen werken omdat hun bevoegdheden niet toereikend zijn. In Belgïe kan iedereen trainer worden en bestaat alleen een 'Heizel-cursus' waarop voetbaltrainers hun kennis kunnen vergroten.

Achterberg kent zijn plaats bij Roda. Hij kent ook de jungle die de voetbalwereld is. Wanneer de resultaten niet naar wens zijn, ligt de ontslagbrief klaar. Wanneer Roda besluit Achterberg van zijn functie te ontheffen, is dat een noodoplossing. Mogelijk zouden ze liever een deel van de spelers de wacht aanzeggen. Maar het is nu eenmaal makkelijker een trainer te ontslaan dan een handvol voetballers.

De spelers die tegen PSV over het veld slenterden, wekten de indruk geen enkel vertrouwen te hebben in de huidige situatie. Misschien was het wel een stil protest tegen het beleid van het bestuur. Wie zo gemakkelijk Stevens laat vertrekken mag op weinig steun rekenen in Kerkrade. Wanneer Achterberg moet wijken, zal hij dat met opgeheven hoofd doen. Want wie zo overtuigd is van zichzelf, voelt zich niet gauw gekrenkt.