Ondertrouw

De problemen van Astrid Waltmans omtrent het in ondertrouw gaan (17 oktober) kan ik mij als geen ander voorstellen.

Ik woon inmiddels vijf jaar in Nederland en heb altijd de Nederlandse nationaliteit gehad. Maar toen ik een maand geleden bij de gemeente aankondigde dat ik in ondertrouw wilde gaan, bleek ik opeens een onbekend wezen te zijn. Niet alleen moest ik bewijzen dat ik gedurende mijn verblijf in het buitenland niet getrouwd was, ook moest ik bewijzen dat ik als Nederlandse geboren was. Een Nederlands paspoort en een uittreksel uit het bevolkingsregister is schijnbaar niet voldoende.

Ik ben in Oman geboren en mijn geboorte is geregistreerd aan de Nederlandse ambassade in Irak (er was destijds geen vertegenwoordiging in Oman). Een kopie van het uittreksel uit het 'Register van de Burgerlijke Stand gehouden aan de Consulaire Post te Bagdad' bleek voor de gemeente niet voldoende legitiem te zijn en ik werd doorverwezen naar Buitenlandse Zaken. Daar werd mij verteld dat het twee à drie maanden kon duren om het origineel boven water te halen en te voorzien van een stempel. Dit onder andere omdat er tegenwoordig geen ambassade meer is in Irak (die is nu vertegenwoordigd in Oman!). Via via is het echter mogelijk geweest van de twee à drie maanden vier tot zes weken te maken. Uiteindelijk heb ik mijn gelegaliseerde geboorteakte twee weken na de officiële aanvraag volledig kosteloos thuis toegestuurd gekregen.