Armoede en rijkdom in Amerikaanse steden

In USA Today las ik een artikel over het domino-effect van armoede in Amerikaanse steden: eerst verloedert de binnenstad, daarna de wijk die daaraan grenst, dan die daarnaast, enzovoort. Wie daaraan wil ontkomen, moet zich steeds verder van het centrum verwijderen. Manchester Avenue in St.

Louis oogt als een staalkaart van die ontwikkeling. De weg begint in het verpauperde centrum en loopt door tot in de betere wijken, die ruim dertig kilometer verderop liggen. Downtown, waar de krotten staan, ontmoet ik Garry Callahan (onder). Het klassieke verhaal: eerst werkloos, toen gescheiden, aan de drank geraakt, aan lager wal beland en uiteindelijk dakloos geworden. Garry begint zijn levensverhaal in volzinnen, maar strandt uiteindelijk in onbegrijpelijke wartaal. Dertig kilometer verder staan de dure huizen. Overdag blijven de rolluiken overal gesloten. Niemand te zien.