Herentrio met snelle, amusante sketches

Voorstelling: Afgeragd, door Niet Uit Het Raam (Joep van Deudekom, Peter Heerschop en Viggo Waas). Regie: Genio de Groot. Gezien: 24/10 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Aldaar t/m 2 november. Tournee t/m 9 juni. Inl. 020- 4211221.

Verkledingen, decorwisselingen of black-outs hebben de drie heren van de cabaretgroep Niet Uit Het Raam niet nodig om uit de ene scène over te stappen naar de volgende - en nauwelijks of geen attributen. Ze draaien zich één keer om of verzetten zelfs alleen maar een voet, en daar is de nieuwe situatie met nieuwe personages.

Inleidende zinnen zijn evenmin nodig; de dialogen komen onmiddellijk ter zake en meteen is duidelijk wie wie is.

Al diverse programma's heeft het drietal op die manier gemaakt, en meestal leggen ze er de grondregels van manipulatie, machinaties en machtsverhoudingen in bloot - zodanig teruggebracht tot de kern dat de patronen in alle schrilheid zichtbaar worden en er voor het beduusde slachtoffer toch geen speld tussen te krijgen is.

Mooie, geprononceerde tafereeltjes heeft dat in vorige voorstellingen al opgeleverd, maar nog niet eerder zó pregnant en tegelijk zó komisch als nu. Wat voorheen alleen de pinnigste momenten waren in een overigens vaak amusant programma, is nu een hecht vlechtwerk geworden waarin niet één scène meer gemist zou kunnen worden. Met een trefzekere timing en een scherp oog voor surrealistische situaties speelt NUHR de beste voorstelling uit zijn bestaan.

Achter de nogal bot ogende titel Afgeragd gaat een snelle reeks sketches schuil, die samen een doorlopend verhaal vol valkuilen vormen over een groep dorpsbewoners die in huis veel te stellen hebben met hun huwelijk, hun kinderen, de school en hun inwonende vader, en buitenshuis met de komst van steeds meer niet-autochtonen - Friezen, in dit geval.

Dat klinkt zwaarder en pompeuzer dan het is, want het NUHR-trio geeft aan al die situaties een satirische draai.

“Ik hou van je,” zegt de man. “Moet ik me nou schuldig voelen of zo?” antwoordt de vrouw. Evident onbegrip in twaalf woorden, méér hebben ze daar meestal niet voor nodig.