CRI de coeur

Justitie heeft de omvangrijke handel in hasj noodgedwongen gestaakt en stort zich nu op de booming business van de financiële informatie. Waar grote uitgeverijen miljarden neertellen voor economische gegevens en mailing-lijsten, krijgt justitie alles gratis met het oproepen van het beeld van de blauwe-boordcri- mineel die aan de hand van de witte-boordemployee de wondere wereld van het geld betreedt.

De praktijk van telefoontaps, observaties en richtmicrofoons is al uitgebreid met het bestuderen van de duizenden verdachte transacties, die financiële instellingen verplicht zijn te melden.

De Centrale Recherche Informatiedienst (CRI) wil nu ook makelaars en autoverkopers aansluiten op de uitdijende databank. Anders gezegd: jonge jongen met vage bron van inkomsten koopt peperdure Mercedes en rijdt meteen door naar een riante villa waar het bord Te Koop bij de oprijlaan staat. Erfenis? Schenking? Of...? Even Zoetermeer bellen! En Zoetermeer belt - als het aan de CRI ligt - even met de belastingdienst en de bedrijfsvereniging. Het wachten is op een meldplicht voor juweliers (diamanten), sanitairinstalleurs (gouden kranen) en tapijtverkopers (een echte Pers).

Zoals de “gecontroleerde doorlevering” van partijen verdovende middelen niet meer opleverde dan nog meer informatie, zo lijkt de “ongecontroleerde doorlevering van informatie” vooral een bedwelmende werking te hebben op de speurders. Slechts een fractie van de meldingen haalt het gerechtelijk vooronderzoek en misschien dat ooit een transactie nog eens wordt bekeken door de strafrechter.

Maar wat te doen met de rest van de meldingen? Misschien is er voor mailing-lijsten van koopkrachtige cliënten, die 25.000 gulden contant kunnen wisselen, interesse in het bedrijfsleven. Van makelaars bijvoorbeeld, of van autodealers.