Friezen bedekken fouten scheidsrechter Jol met mantel der liefde; Heerenveen neemt borrel na nederlaag

HEERENVEEN, 24 OKT. In Friesland zijn geen vandalen, in de provincie wordt onrecht nog met de mantel der liefde bedekt. Arbitrale dwalingen leiden tot een kort boegeroep en enkele hatelijke spreekkoren. Twee jeugdige Friese fans stonden scheidsrechter Jol gisteravond op te wachten. “Die vent die kan niet fluiten man”, sprak de kleine Jelle tegen de kleine Marco. De teleurstelling was van hun gezichten af te lezen. Heerenveen had zojuist met 1-0 van PSV verloren.

Jol onthield de thuisclub in de tweede helft twee zuivere penalty's. Beide keren zag hij een overtreding van invaller Van der Weerden over het hoofd. Eerst mocht de jonge PSV'er onbestraft in de rug van Roelofsen klimmen. Even later blokkeerde Van der Weerden een schot van Meinseth met zijn vuisten. De supporters van Heerenveen schreeuwden om een strafschop en scandeerden Toto Select, verwijzend naar de scheidsrechter die vorig seizoen nog werd verdacht van illegale gokpraktijken.

Relativeren is een schone zaak, luidt de huisregel bij Heerenveen. Voorzitter Van der Velde en trainer De Haan maakten zich na afloop nauwelijks druk over zoveel onrecht. Ze gaven de winnende coach een stevige schouderklop en dronken een borrel om de onverdiende nederlaag weg te spoelen. “Weinig lol met Jol”, lachten ze gebroederlijk aan de bar. “Gelijke monniken, gelijke kappen”, sprak de verliezende coach. Hij doelde op de dubieuze strafschop van PSV'er Nilis, nadat zijn ploeggenoot Vink over het uitgestoken been van De Visser was gestruikeld. Nilis benutte de penalty en hielp PSV aan de eerste uitzege sinds eind augustus.

In Heerenveen wordt topsport nog als een vrijblijvend tijdverdrijf beschouwd. In het Abe Lenstra-stadion heerst een ouderwetse voetbalsfeer, compleet met huiskapel en handgeklap. Friese supporters juichen voor een Rus, een Noor en een paar Denen. De achterban heeft zich verzoend met het idee dat de meeste provinciegenoten in het tweede elftal spelen. Het vreemdelingenlegioen voelt zich wonderwel thuis in Heerenveen, waar stormram Camataru de weg vrij maakte voor de buitenlanders.

De vadsige Roemeense spits Camataru was enkele jaren een volksheld in Friesland. Hij werd in 1993 met veel tromgeroffel uitgeluid en zijn opvolgers moeten nu de aandacht delen. De sierlijke Russische spelverdeler Kornejev is populairder dan de krachtige Tomasson, hoewel deze twintigjarige Deen een grotere toekomst wordt voorspeld. Terwijl Kornejev zich tegen PSV beperkte tot risicoloze breedtepasses en kostbaar balverlies, probeerde Tomasson het fletse spel van Heerenveen nog enige vaart te geven.

“Hij is een superprof, een echte vedette”, sprak trainer De Haan, die weet dat Tomasson aan het eind van dit seizoen zal vertrekken. Gerenommeerde clubs als Bayern München en Manchester United staan in de rij voor de voetballende evenknie van Michael Laudrup. De Haan: “Wij hebben bij de contractbesprekingen handige afspraken gemaakt. We zullen er financieel niet slechter van worden. Als je heel eerlijk bent is hij ook veel te goed voor ons. Heerenveen is voor hem een springplank naar de top.”

Spelend met rugnummer tien vertoonde Tomasson zijn kunsten tegen PSV. Zijn spelinzicht, zijn startsnelheid, zijn efficiënte techniek en zijn enorme geldingsdrang maken van de blonde bink uit Solröd een veelzijdige voetballer. Geef hem een shirt van Ajax of Feyenoord en hij staat wekelijks in de schijnwerpers. Des te opmerkelijker is de mening van PSV-manager Arnesen, die onlangs drie tamelijk onbekende Denen contracteerde: “Wij hebben geen belangstelling voor Tomasson.”

Het is een koddig gezicht om een fantastische speler in een doorsnee-elftal te zien voetballen. Aan de andere kant behoort een groot talent niet te verpieteren bij een modale club die nauwelijks wakker ligt van een nederlaag. Tomasson schreeuwde zijn medespelers in de slotfase mee naar voren en kookte van woede toen Jol weigerde Heerenveen een punt te schenken.

De Scheveningse scheidsrechter beloofde bij thuiskomst de bandopnamen aandachtig te bestuderen. “Vanuit mijn positie kon ik niets onreglementairs ontdekken. Als de televisiebeelden anders uitwijzen is dat verschrikkelijk jammer”, sprak Jol voordat hij ongestoord naar de parkeerplaats wandelde.